Tag: Wydawnictwo: Wydawnictwo MON (Ilość wpisów: 468)

Wojt Albert – Droga bez powrotu 14/2025

  • Autor: Wojt Albert
  • Tytul: Droga bez powrotu
  • Wydawnictwo: MON
  • Seria: Labirynt
  • Rok wydania: 1985
  • Naklad: 200000
  • Recenzent: Mariusz Młyński

LINK Recenzja Bartosza Kaliskiego
LINK Recenzja Grzegorza Cieleckiego

Pewnymi Zakładami Elektronicznymi kieruje jedna, wielka sitwa, która wspólnie urządza bankiety, jeździ na polowania i szuka spolegliwego prokuratora. Wkrótce trójka recydywistów włamuje się do magazynu Zakładów, gdyż tam przechowywane jest używane do produkcji złoto i srebro; straty ocenia się na dwa i pół miliona złotych – sęk tylko w tym, że sami złodzieje twierdzą, że wyniesione fanty okazały się wolframowymi drutami.

Czytaj dalej „Wojt Albert – Droga bez powrotu 14/2025”

Kłodzińska Anna – Przegrana stawka 290/2024

  • Autor: Kłodzińska Anna
  • Tytuł: Przegrana stawka
  • Wydawnictwo: MON, Wielki Sen
  • Seri: Labirynt, Seria z Warszawą (tom nr 32)
  • Rok wydania: 1961
  • Nakład: 30000
  • Recenzent: Mariusz Młyński

LINK Klubowa Księgarnia
LINK Recenzja Jana Bieleckiego
LINK Recenzja Waldemara Szatanka

Powiem wprost i brutalnie: ta książka jest głupia i beznadziejna. I dziwi mnie to bardzo, bo wcześniejsze powieści Kłodzińskiej, choćby „Srebrzysta śmierć” czy „Dwa włosy blond” były może prościutkie i naiwniutkie ale nie były tak rozpaczliwie bzdurne i naiwne.

Czytaj dalej „Kłodzińska Anna – Przegrana stawka 290/2024”

Bieńkowska Danuta – Kwiaty od zaginionej 269/2024

  • Autor: Bieńkowska Danuta
  • Tytuł: Kwiaty od zaginionej
  • Wydawnictwo: MON
  • Seria: Labirynt
  • Rok wydania: 1960
  • Nakład: 30000
  • Recenzent: Robert Żebrowski

Dywersja w Labiryncie, czyli przestępstw moralnych bez liku, a kryminalnego żadnego

Danutę Bieńkowską (1920-1992) znać możemy z książki „Siedemnaście twarzy Bożydara Gwoździa” wypuszczonej w „Labiryncie” i zrecenzowanej w naszym Klubie. W tej samej serii wydano „Kwiaty od zaginionej”. Książkę tę przeczytał Klubowicz Mariusz M. (M jak … Maigret), czemu dał wyraz przy okazji recenzji powieści „Pamiętnik inżyniera Heyny”, ale tak się złożyło, że nie mógł się zebrać do jej zrecenzowania.

Czytaj dalej „Bieńkowska Danuta – Kwiaty od zaginionej 269/2024”

Kaczorowski Ryszard – Z notatnika oficera MO 265/2024

  • Autor: Kaczorowski Ryszard
  • Tytuł: Z notatnika oficera MO
  • Wydawnictwo: MON
  • Seria: seria Labirynt
  • Rok wydania: 1970, 1974
  • Nakład: 30000, 120345
  • Recenzent: Mikołaj Kwaśniewski

LINK Recenzja Mariusza Młyńskiego

 

 

 

 

 

 

Postanowienie

Stowarzyszenie Amatorskich Recenzentów Kryminałów
Oraz Fachowo Adekwatnych Gatunków
SARKOFAG

Okręg: Mazowsze Obwód: Warszawa Oddział: Żoliborz

na posiedzeniu Oddziału w dniu 18 listopada 2024 r. w składzie prawem przepisanym

postanawia

uznać książkę Ryszarda Kaczorowskiego „Z notatnika oficera MO”, zwaną dalej „Książką”, za godną polecenia i propagowania w społeczeństwie jako tworzącą rzetelny i wiarygodny obraz pracy służb śledczych;
dokonać oceny Książki na poziomie „5-” w skali [2-5].

Uzasadnienie

Na wstępie należy zauważyć, że Książka nie jest wprawdzie Kryminałem w ścisłym tego słowa znaczeniu, natomiast jest przedstawicielką Fachowo Adekwatnego Gatunku (reportaż kryminalny, literatura faktu) i jako taka podlegała rozpoznaniu przez SARKOFAG.

Książka zawiera kilkanaście historii kryminalnych z różnych stron kraju. Są to sprawy nie z gatunku tych z pierwszych stron gazet, które rozpalają masową wyobraźnię i są śledzone przez stacje telewizyjne. Są to, jakkolwiek źle to nie zabrzmi, „zwykłe” zbrodnie.

Nie o sensacyjność jednak chodzi, ani o dedukcyjne rozwikływanie skomplikowanych przypadków przez genialnych detektywów. Książka ma na celu pokazanie zwykłej, codziennej pracy śledczych, metod ich działania, zbierania faktów, stawiania hipotez i potem ich eliminowania, aby ostatecznie pozostać przy jednej – prawdziwej lub najbardziej prawdopodobnej (czy najlepiej udowodnionej).

Nie oznacza to jednak, że sprawy opisane w Książce to tylko nudne przypadki dochodzeń w sprawie mordobicia na weselu. Nawet jak nie są efektowne, potrafią frapować i zmusić do zastanowienia. Jako przykład można podać „opowiadanie” (chyba jednak można przypisać ten gatunek literacki wspomnieniom) „Rozalinda”, gdzie oficer śledczy jest przekonany o winie podejrzanego (nie od razu…), natomiast oskarżyciel publiczny, czyli prokurator niemal dąży do jego uniewinnienia!

Podobnie z najlepszą w Książce, skromnym zdaniem SARKOFAG-u, historią „Szarada”, która pokazuje powszedniość, pospolitość, wręcz banalność zbrodni, a zarazem jej irracjonalność, co powoduje, że wyświetlenie jest bardzo trudne i zazwyczaj nie zależy od fenomenalnej intuicji pojedynczego policjanta, ale od odrobiny szczęścia i wyczucia tematu popartego wieloletnim doświadczeniem wielu osób.

Mankamentem, niezawinionym przez Autora, jest niewspółczesność opisu środków technicznych będących do dyspozycji w latach sześćdziesiątych (Książka ukazała się w roku 1970), a więc pewna przestarzałość. Niemniej oglądając relacje z toczących się współcześnie procesów, przewlekanych, odsyłanych do ponownego rozpatrzenia w niższej instancji, uchylających już zapadłe wyroki i dalej nie prowadzących donikąd można zadać sobie pytanie, czy naprawdę, aż tak wiele się przez półwiecze zmieniło.

Jedynym opowiadaniem, które ma formę stosunkowo beletrystyczną, a zarazem niepasującą do reszty Książki, jest „Człowiek, który miał szczęście”. Nie bardzo wiadomo, dlaczego się w tym zbiorku znalazło, ale może to ukłon w stronę wydawcy, czyli Wydawnictwa Ministerstwa Obrony Narodowej. Dlaczego akurat to wydawnictwo wydało wspomnienia oficera MO – nie sposób dociec. Za zamieszczenie tego opowiadania (bez cudzysłowu tym razem) minus przy ocenie.

Reasumując: z wyżej opisanych względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia.

Za skład orzekający:

Mikołaj Kwaśniewski
(podpis nieczytelny)

Wojt Albert – Przystanek przy Gwiaździstej 263/2024

  • Autor: Wojt Albert
  • Tytuł: Przystanek przy Gwiaździstej
  • Wydawnictwo: MON
  • Seria: seria Labirynt
  • Rok wydania: 1980
  • Nakład: 120333
  • Recenzent: Mikołaj Kwaśniewski

LINK Recenzja Grzegorza Cieleckiego
LINK Recenzja Grzegorza Cieleckiego (Gustawa Czerwińskiego)
LINK Recenzja Mariusza Młyńskiego 

Sięgnąłem po tą książkę podejrzewając, że jaj akcja będzie się dziać w moich okolicach. I faktycznie – akcja jest osadzona na terenach rzeczywiście istniejących na Żoliborzu (i pograniczu Bielan) w Warszawie. Niektóre szczegóły topograficzne nie zmieniły się zresztą do dziś i spokojnie można zrobić sobie spacer po miejscach opisanych w książce. Nawet klimat opisywanych okolic pozostał, gdzieniegdzie, z tamtych czasów. To pierwsza zaleta książki.

Czytaj dalej „Wojt Albert – Przystanek przy Gwiaździstej 263/2024”

Piwowarczyk Andrzej – Maszkary 248/2024

  • Autor: Piwowarczyk Andrzej
  • Tytuł: Maszkary
  • Wydawnictwo: MON
  • Seria: Przedlabiryntowa
  • Cykl: Kapitan Gleb opowiada
  • Rok wydania: 1957
  • Nakład: 50000
  • Recenzent: Robert Żebrowski

LINK Recenzja Katarzyny Piwowarczyk-Atys

Maszkary, madmuazele i mädele oraz makabry, maski i manipulacje

Andrzej Piwowarczyk (1919-1994) napisał cztery powieści z cyklu „Kapitan Gleb opowiada”. „Maszkary” ukazały się jako trzecie z kolei, samodzielnie – w roku 1957, i zbiorczo – w roku 1958 i 1960. Książka liczy 254 strony, a jej cena okładkowa to 12 złotych. Ukończona została przez autora jesienią 1956 roku. Pozycja ta ma już recenzję w naszym Klubie (łącznie z informacją o tym jak się kończy!), a ja postaram się ją niejako uzupełnić.

Czytaj dalej „Piwowarczyk Andrzej – Maszkary 248/2024”

Balicka Wanda – Druga śmierć Barbary 247/2024

  • Autor: Balicka Wanda
  • Tytuł: Druga śmierć Barbary
  • Wydawnictwo: MON
  • Seria: Labirynt
  • Rok wydania: 1958
  • Nakład: 30000
  • Recenzent: Mariusz Młyński

LINK Recenzja Grzegorza Cieleckiego
LINK Recenzja Grzegorza Pełczyńskiego

Dziesiątego stycznia 1957 roku zaginęła Barbara Łańcut; kobieta jest repatriantką, spędziła trzynaście lat w ZSRR i teraz przebywała u swojej siostry, Łucji Dzięgielewskiej przy ulicy Białobrzeskiej w Warszawie; tego samego dnia do stolicy przyjeżdża z Wałbrzycha Janina Bartkiewicz, była uczennica Barbary. Zadanie odnalezienia kobiety otrzymuje kapitan Adam Osnuszko, ceniony detektyw wydziału śledczego, „który zawsze postępował tak, jak nikt by nie postąpił, ale i odkrywał to, czego nikt by nie odkrył”.

Czytaj dalej „Balicka Wanda – Druga śmierć Barbary 247/2024”

Ziemski Krystyn – Ceny życia 241/2024

  • Autor: Ziemski Krystyn
  • Tytuł: Ceny życia
  • Wydawnictwo: MON
  • Seria: Labirynt
  • Rok wydania: 1969
  • Nakład: 30 000
  • Recenzent: Mariusz Młyński

LINK Recenzja Grzegorza Musiałowicza

Debiutancka książka Krystyna Ziemskiego absolutnie mnie nie zaskoczyła – jej obecność w serii „Labirynt” oraz wcześniejsze kontakty z powieściami pary autorskiej ukrywającej się pod tym pseudonimem wręcz wymuszały jej taką a nie inną treść.

Czytaj dalej „Ziemski Krystyn – Ceny życia 241/2024”

Żukowski Jerzy – Martwy punkt 227/2024

  • Autor: Żukowski Jerzy
  • Tytuł: Martwy punkt
  • Wydawnictwo: MON, CM
  • Seria: Labirynt, Najlepsze Kryminały PRL
  • Podseria: Lata 50 (tom nr 5)
  • Rok wydania: 1957, 2017
  • Nakład: nieznany
  • Recenzent: Mariusz Młyński

LINK Recenzja Roberta Żebrowskiego

Adwokat Seweryn Marzec zostaje znaleziony martwy w swojej willi przy ulicy Czerwonych Maków w Warszawie; na biurku leży kartka z niezdarnie nabazgranym słowem „Umieram”, a doktor Jan Węgrzyniak orzeka u denata atak serca. Sprawę prowadzi kapitan Polikarp Rybka, któremu od samego początku nie uśmiecha się współpraca z prokuratorem Emilem Kleczem, znanym w środowisku jako zasuszony dziwak i prowincjonalny ramol.

Czytaj dalej „Żukowski Jerzy – Martwy punkt 227/2024”

Majewska D., Frey T. – Morderstwo przy klonowej 225/2024

  • Autor: Majewska D., Frey T.
  • Tytuł: Morderstwo przy klonowej
  • Wydawnictwo: MON
  • Seria: seria Labirynt
  • Rok wydania: 1969
  • Nakład: 30000
  • Recenzent: Mariusz Młyński

LINK Recenzja Tomasza Kornasia

Ta książka to klasyczna, „labiryntowa” manufaktura: prosta jak instrukcja obsługi widelca, sztampowa jak turecka telenowela i przewidywalna jak wyniki polskich klubów piłkarskich w europejskich pucharach. Jest więc tytułowe morderstwo w wielorodzinnej willi przy ulicy Klonowej we Wrocławiu; ofiarą otrutą cyjankiem potasu rozpuszczonym w węgierskim koniaku jest Marcin Szulc, który podczas wojny służył w Wehrmachcie i często mówił, że jego miejsce jest w NRF.

Czytaj dalej „Majewska D., Frey T. – Morderstwo przy klonowej 225/2024”