Klub Miłośników Powieści Milicyjnej
LINK Recenzja Wiesława Kota
LINK Recenzja Mikołaja Kwaśniewskiego
„W szpiegowskim tyglu” to książka z tej samej manufaktury co wcześniejsza „W sieci wywiadów”; o ile jednak w tej drugiej pozycji autor zachował odrobinę obiektywizmu, to tutaj po jakimś wyrozumieniu nie ma śladu.
LINK Recenzja Mariusza Młyńskiego
LINK Recenzja Michała Lorka
PCL 100 albo śmierć
Zakładałem, ze „Cena pokusy” Adama Radłowskiego jest trzeciorzędnym Labiryntem na listopadowy wieczór i nie myliłem się. Tym bardziej, że autor popełnił zdaje się tylko tę jedną książeczkę. Typowa rutyna szpiegowska z może nieco mniej typowym początkiem.
Przy niebieskich błyskach ekrazytówek
Bogdan Bartnikowski (ur. 1932) jest autorem wielu książek o tematyce wojennej oraz wojskowej (przede wszystkim lotniczej). Recenzowana pozycja liczy 148 stron, a jej cena okładkowa to 8 zł
Czytaj dalej „Bartnikowski Bogdan – Nocą przychodzi śmierć 129/2024”
Propaganda komunistyczna w najczystszej postaci
Powojenne walki z bandami UPA wpisują się tematykę klubowo-MOrdową. Postanowiłem więc sięgnąć po książkę, która swego czasu – już od roku 1948 – była lekturą szkolną (uzupełniającą dla klas VI-VIII), a dziś jest uznawana za jedną z „ikon” w powojennym przedstawianiu historii Polski, ale takiej historii, jaką chcieli widzieć i po swojemu rozumieć komuniści.
Czytaj dalej „Broniewska Janina – O człowieku, który się kulom nie kłaniał 127/2024”
LINK Recenzja Pawła Smolińskiego
LINK Recenzja Wiesława Kota
LINK Recenzja Mariusza Młyńskiego
Magister Galuch i dzierlatka z Gniewkowa
Tadeusz Żołnierowicz był przede wszystkim dziennikarzem. Stąd styl jego dłuższych utworów, jak jak omawiany tu tom z serii Labirynt „Ktoś musi zginąć” cechuje lapidarność stylu i pewna gorączkowość wydarzeń. Jak na przeciętny kryminał milicyjny o objętości 140 stron to dzieje się tu nawet zbyt wiele, ale uważam, że to czysty zysk dla czytelnika.
Czytaj dalej „Żołnierowicz Tadeusz – Ktoś musi zginąć 125/2024”
Cel tej książki był jasny i oczywisty – zohydzenie osób, które w różnych formach zdradziły Polskę. Idea z pewnością słuszna, bo sam już nie raz pisałem, że zdrada jest zawsze zdradą bez względu na to w jakie się przystroi piórka; sęk tylko w tym, że autor zrobił to z pasją dokumentalisty i w efekcie na kilometr widać, że jest to książka napisana ewidentnie na zamówienie.
Człowiek szybko się zmienia, kiedy znajdzie się między milicją a żołnierzami
Wśród kryminałów mamy wiele tajemnic (m.in.: „Tajemnica polisy 1111” Jaroszyńskiej, „Tajemnica komisarza Maigret” Simenona, „Tajemnica jeziora” Chandlera, „Tajemnica Bruce-Partington” Doyle’a, „Tajemnica krypty przeorów” Nakielskiego, czy „Tajemnica gotyckiej komnaty” Krupińskiego).
Czytaj dalej „Kryska Sławomir – Laleczka i tajemnica 116/2024”
LINK Recenzja Grzegorza Cieleckiego
Elżbieta Gwizdak, studentka czwartego roku medycyny, spędza wakacje w Kęcinie, nadmorskiej wsi pozbawionej wszelkich wygód; w Uboczy, bardziej cywilizowanej osadzie położonej kilka kilometrów dalej, zatrzymała się jej kuzynka, Joanna. Czytaj dalej „Cassa Emila – Piana na fali 110/2024”
LINK Recenzja Grzegorza Cieleckiego
Bohater i narrator książki, doktor o imieniu Marek, prosto z przedłużonego dyżuru udaje się do modnego lokalu „Manekin”; jego przyjaciel, znany malarz Stefan Czekajłło, urządzał tam wystawę swoich prac i zaprosił siedmioro znajomych na kolację, po której wszyscy mieli mu pomóc w rozwieszaniu obrazów.
Czytaj dalej „Dudzic Jerzy, Majchrzak Bogdan – Śmierć w galerii 105/2024”
LINK Recenzja Michała Lorka
LINK Recenzja Grzegorza Cieleckiego
Książka Zygmunta Sztaby zalicza się do grupy tych, które należy zrecenzować jak najszybciej po przeczytaniu, bo już po kilku dniach całkowicie wyleci ona z pamięci i trzeba ją będzie przeczytać drugi raz czyli zmarnować drugi dzień. Treść to typowo „labiryntowa” manufaktura: doktor Heinrich Wolff, który podczas wojny przeprowadzał eksperymenty na więźniach obozu w Radomiu, przyjeżdża do Polski i nawiązuje kontakt z Gustawem Nowakiem, mechanikiem samochodowym, który w obozie był pielęgniarzem skierowanym tam przez gestapo jako szpicel. Czytaj dalej „Sztaba Zygmunt – Zwracam panu twarz 90/2024”