Klub Miłośników Powieści Milicyjnej
LINK Recenzja Roberta Żebrowskiego
Owszem, oskarżony interesował się Reginą, bez dwóch zdań
Maria Osiadacz jako autorka reportaży sądowych była szczególnie aktywna w pierwszej połowie lat 70. Wówczas to ukazały się one w tomach „Sąd orzekł” (1971) oraz „Za barierą prawa” (1974). Przyjrzyjmy się nieco drugiemu z wymienionych tytułów.
LINK Recenzja Remigiusza Kociołka
LINK Recenzja Mariusza Młyńskiego
LINK Recenzja Roberta Żebrowskiego
JA CIĘ SUNĘ
Od dawna uważałem, że Jerzy Parfiniewicz to trzecioligowy rutyniarz, który swoimi pięcioma kryminałami zaslił odmęty serii Labirynt i lektura „Skarbu geodety” (dawkuję sobie lekturę tego autora) nie zmieniła mojego zdania, choć przyznaję się tu do pewnego sentymentu do tego autora. Zapewne związane jest to z wątkami muranowskimi, które napotkałem w tytułach: „Śmierć nadjechała fiatem” oraz w „Zwracam panu twarz”. Całości moich wrażeń dopełniła prostota fabuły, co daje lekkość czytania.
LINK Recenzja Marzeny Pustułki
Śmierć skrzypi i zawodzi po nocach
Powieści kryminalne Tadeusza Kosteckiego reprezentują kilka nurtów. Niewątpliwie jednak pisarz ten był specjalistą od jednego tematu, choć różnie sytuowanego. Otóż lubował się w umieszczaniu akcji w samotnym domu, położonym gdzieś na odludziu, w którym dochodzi do szeregu tajemniczych zbrodni, a wszystko utrzymane w atmosferze narastającej tajemniczości i grozy. Czytaj dalej „Kostecki Tadeusz – Dom cichej śmierci 250/2026”
LINK Recenzja Mariusza Młyńskiego
Bo to bogobojna kobieta była
Zadajmy sobie fundamentalne pytanie—o czym traktuje powieść Raymonda Chandlera „Siostrzyczka”? Odpowiedź bynajmniej nie jest prosta i jednoznaczna. Można oczywiście odpowiedź ograniczyć do fabuły i stwierdzić, że o detektywnie, który nazwa się Filip Marlowe i ma on na zlecenie niejakiej Orfamay Quest odnaleźć jej brata, po czym okazuje się ta ta prosta z sprawa pociaga za sobą szereg trupów, przy czym kilka osób zostaje zabitych kolcem do rozbijania lodu.
Śmierć od pierwszego wejrzenia
Opowiadanie Raymonda Chandlera „Czysta robota” powstało w roku 1934 i był to chronologicznie drugi utwór opublikowany przez przyszłego mistrza czarnego kryminału. Do debiutanckiej powieści „Głęboki sen” mamy jeszcze pięć lat, w czasie których Chandler szlifuje styl i buduje postać głównego bohatera swoich dzieł, czyli Filipa Marlowe. Tu zaś jeszcze go nie ma. Zamiast Marlowa jest jego protoplasta czyli John Dalmas.
LINK Klubowa Księgarnia
LINK Recenzja Waldemara Szatanka
LINK Recenzja Ewy Helleńskiej
LINK Recenzja Wiesława Kota
LINK Recenzja Mariusza Młyńskiego
Kiedy trzeba pilnie umrzeć
Powieść Zygmunta Zeydlera-Zborowskiego „Testament” ukazała się pierwotnie jako gazetowiec, ma zatem wady tego typu produkcji, ale ma także piękne zalety stylu mistrza, gdzie intryga gna na złamanie karku, a co krok to przaśna fraza lub zjazd w kierunku groteski. A wszystko osnute jest wokół majątku, który zgromadził niejaki Bonder, a różni tacy pragną go pozyskać.
Czytaj dalej „Zeydler-Zborowski Zygmunt – Testament 207/2026”
Żona mówiła do niego Achim
Po tom „Ekspresu Reporterów” z 1983 roku sięgnąłem przypadkiem, zaintrygowany tytułem kryminalnego reportażu. Był to „Wampir z Piekar”. Od razu okazało się, że chodzi o Joachima Knychałę, który siał postrach na Śląsku od czasu sprawy Zdzisława Marchwickiego, (znaego jako „Wampir z Zagłębia”).
Niebezpieczeństwo czyha w kuchni
W opowiastce (minipowieść, dłuższe opowiadanie) „Barliet i nieżywa służąca” Jerzy Siewierski mierzy się z kryminałem francuskim (wspomnijmy, że to jeden z czterech podobnych pastiszy tego autora i wszystkie zostały już chociaż raz w Klubie MOrd zrecenzowane), wzorując wprost na Simenonie. I przyznam, że całkiem zgrabnie to wypadło, choć intryga rozgrywa się w zbyt wąskim kręgu osób, co nie daje czytelnikowi podstaw do większej samodzielnej zabawy, gdyż wszystkie karty są znaczone. Nic to jednak.
Czytaj dalej „Siewierski Jerzy – Barliet i nieżywa służąca 140/2026”
LINK Recenzja Mariusza Młyńskiego
Dyplomaci, piwo i czar krągłych pośladków
Tym razem komisarz Maigret musi prowadzić śledztwo w środowisku dyplomatów i ludzi wysoko urodzonych i nie czuje się z tym dobrze, ale cóż, taka robota. Tam gdzie trup, tam i Maigret. Całe szczęście akcja książki „Maigret i wyższe sfery” rozgrywa się w maju, co ma swoje pozytywy, bo można się chłodzić piwem podczas pracy oraz zastanawiać nad wdziękami kobiet różnych proweniencji.
Czytaj dalej „Georges Simenon – Maigret i wyższe sfery 138/2026”
LINK Recenzja Roberta Żebrowskiego
LINK Recenzja Mariusza Młyńskiego
Dusiciele grasują w londyńskich hotelach
Andrzej Szczypiorski na początku swojej kariery literackiej popełnił kilka pseudoanglosaskich powieści kryminalnych (jako Maurice S. Andrews), z których dwie – „Dymisja nadinspektora Willburna” oraz „Zagadka w Punham” na dobre zadomowiły się w Klubie Srebrnego Klucza, gdyż doczekały wydania zbiorczego.
Czytaj dalej „Maurice S. Andrews – Dymisja nadinspektora Willburna 130/2026”