Autor: admin

„Biały Kapitan wyjrzał przez okno. Mżył drobny deszcz, sięgnął więc po płaszcz, który zostawił na wieszaku, wychodząc do stryja, zgasił papierosa i zamknął pokój. Gdy znalazł się na ulicy, postanowił rozprostować kości i przejść pieszo z placu Dzierżyńskiego aż do swego mieszkania.
Anna Kłodzińska, „Srebrzysta śmierć”, str. 113

„-Nie mam pojęcia majorze – dziwił się Cieślik – gdzie i kiedy Kardigan zaopatruje się w towar.Przez cały czas nie traciliśmy go z oczu.
– Może w „Bristolu”? – bez przekonania wtrącił major.
-Nie możliwe – żywo zaprzeczył porucznik
Helena Sekula, „Złoty blues”, str.71

„W restauracji „Pod Retmanem” nazwisko profesora Białkowskiego było zupełnie obce. Gdy jednak Kostrzewa odmalował rysopis i wspomniał o samochodzie, podając jego wygląd, przypomniano sobie od razu”
Lokal „Pod Retmanem” upadł jakieś 6 lat temu, ale przez dziesięciolecia działał przy ul. Bednarskiej 9. Miałem okazję być kilka razy na śledziku. Wnętrze było socrealistyczne. Środek służył do imprezowania, a stoliki po bokach, oddzielone kamiennymi murkami i chyba na lekkim podwyższeniu.
Tadeusz Kostecki, „Zaułek mroków” str. 222