Klub Miłośników Powieści Milicyjnej
STRASZLIWE SKUTKI PALENIA CYGAR
Piszę te słowa w momencie, w którym Polacy uzmysłowili sobie, jak straszliwe dno osiągnęła polska kolej.
Czytaj dalej „Ostaszewski Tadeusz – Cygaro marki Prima 5/2011”
LINK Klubowa Księgarnia
LINK Recenzja Remigiusza Kociołka
Cioci rączki ucałuj, czyli milicyjny Zorro
„Błękitne okulary” to z pewnością jedna z najlepszych książek Anny Kłodzińskiej, a przynajmniej jedna z najbogatszych w warstwie obyczajowej.
Czytaj dalej „Kłodzińska Anna – Błękitne okulary 6/2011”
LINK Recenzja Grzegorza Cieleckiego
LINK Recenzja Wiesława Kota
LINK Recenzja Mariusza Młyńskiego
O odgrzebywaniu starych win i (nie)sprawiedliwości dziejowej
Moja biblioteka, do której regularnie uczęszczam, prowadzi również miniantykwaryczną sprzedaż starych książek. Po prostu mały regalik zarzucony książkami.
Czytaj dalej „Milc-Ziembińska Urszula – Śmierć wśród chryzantem 7/2011”
Upolowanie „Węża morskiego” zajęło mi sporo czasu. Wiedziałem, że istnieje, widział go ten i ów, ale ciągle były to tylko pogłoski. Aż wreszcie udało się! Nie mam na myśli oczywiście legendarnego morskiego potwora, o którym pisał Juliusz Verne.
Nie rezygnujmy z marzeń nawet gdy inni się śmieją, realizujmy je...
Powrót do świata dorosłych bywa czasami bolesny. Przynajmniej mnie zabolało. Po świętach zastosowałam taryfę ulgową i z przyjemnością przeczytałam jeszcze parę opowiadań oraz jedną, ulubioną książkę pana Edmunda Niziurskiego. Z przykrością muszę stwierdzić , że zaliczenie ich do kryminałów byłoby nieco naciągane.
Czytaj dalej „Gordon Barbara – Bez atu 9/2011”
Okładka wyd. Prószyński i S-ka
Zły czyli Tyrmand na deskach
W 1955 roku Czytelnik wydał książkę „Zły” Leopolda Tyrmanda. I wtedy wybuchło szaleństwo. Żeby kupić „Złego” ludzie ustawiali się w gigantycznych kolejkach. Opowieść o tajemniczym mścicielu o płonących oczach, walczącego pięściami z chuligaństwem szerzącym się w zrujnowanej Warszawie początku lat pięćdziesiątych była ożywczym powiewem po zalewie socrealistycznych „produkcyjniaków” typu „Traktory zdobędą wiosnę”.
Czytaj dalej „Tyrmand Leopold – Zły 10/2011”
LINK Recenzja Joanny Cieślik
LINK Recenzja Pawła Smolińskiego
Do czego może prowadzić niezdrowa rywalizacja
Do końca zastanawiałam się, czy książkę tę można w ogóle zaliczyć do kryminałów. Jednak chyba tak, w końcu są dwa trupy ( choć właściwie trochę przypadkowe ) i pare wątków pobocznych o charakterze przestępczym, jest milicja i śledztwo.
Czytaj dalej „Płoński Janusz, Rybiński Maciej – Góralskie tango 11/2011”
Wariacja na temat Agathy Christie
Mieliśmy w historii naszej powieści milicyjnej także relatywnie silny nurt kryminału presudoanglosaskiego. Powiem szczerze, młodzi czytelnicy wtedy pewnie nawet chętnie sięgali po właśnie takie powieści, ponieważ dawały one złudzenie obcowania z produktem zachodnim, który był ceniony siłą rzeczy bardziej. Ja także przyznaję się do takich błędów młodości. Zresztą przecież w tych powieściach poza nazwiskami bohaterów oraz nazwami ulic czy miast nie było najczęściej (prawie) żadnych elementów realnego życia w Wielkiej Brytanii lub USA, jednak już nawet taka powierzchowna stylizacja spotykała się z uznaniem szerokich rzesz czytelników.
LINK Recenzja Wojciecha Dymarka
LINK Recenzja Mariusza Młyńskiego
NIE MA ZBRODNI DOSKONAŁEJ
„Ruszyński, czyli, jak go przyjaciele nazywali, po prostu Miecio, znany był w całym zespole z tego, że klientów trzyma krótko. Kilka słów i „żegnam”. Miecio, siwowłosy mężczyzna o jowialnym wyglądzie i dość okrągłej posturze kochał kobiety, wino i śpiew, chociaż nie sposób ukryć, że z tych trzech namiętności pociąg do śpiewu był zdecydowanie najsłabszy. Właśnie teraz tak się śpieszył bynajmniej nie na koncert do filharmonii.”
Trzęsienie ziemi, a potem nic nadzwyczajnego
Przedostatnia Ewa to też taka trochę sprawa historyczna i czytelnik po ponad 20 latach mógłby oczekiwać od niej pewnej wartości symbolicznej. I na początku takie założenie się nawet sprawdza, ale potem następuje jednak rozczarowanie Tak więc całość powinna zostać oceniona co najwyżej na średnim poziomie powieści milicyjnej. Co prawda, akcja rozpoczyna się od trzęsienia ziemi, ale potem to jest już tylko nikły zefirek czyli na kolejnych stronach forma autorki raptownie się obniża.