Klub Miłośników Powieści Milicyjnej
Nie matura lecz chęć szczera…
Borzęcin – fikcyjne, senne nie duże miasteczko gdzieś na ścianie wschodniej. Akcja powieści dzieje się tuż po wojnie.
Czytaj dalej „Safjan Zbigniew – Wiosna przychodzi jesienią 80/2010”
LINK Recenzja Mariusza Młyńskiego
Książki Jerzego Edigeya to klasa sama w sobie. Co jakiś czas wracam do mojej ulubionej to jest „Błękitnego szafiru”, opowieści o Kryście co chciała być wielką panią i skończyła marnie.
Czytaj dalej „Edigey Jerzy – Błękitny szafir 83/2010”
LINK Recenzja Wiesława Kota
LINK Recenzja Mariusza Młyńskiego
Nie taki strach straszny jak go malują
Anna Kormik to pseudonim Ireny Szymańskiej, polskiej tłumaczki literatury pięknej, pisarki, wydawcy. Po tym nazwiskiem Irena Szymańska napisała dwie powieści kryminalne – „Kto się bał Stefana Szaleja” ( zrecenzowana na potrzeby Klubu prze kolegę Bartosza Brzózkę ) i właśnie „Cichą śmierć”.
LINK Klubowa Księgarnia
LINK Recenzja Ewy Gryguc
LINK Recenzja Tomasza Kornasia
LINK Recenzja Adama Sykuły
LINK Recenzja Roberta Żebrowskiego
LINK Recenzja Mariusza Młyńskiego
Jak ukraść dziesięć milionów
„Trzy płaskie klucze” Jerzego Edigeya to ciągle jeden z najbardziej poszukiwanych milicyjniaków. Zapewne dlatego, że wydany był przed laty w niewielkim jak na owe czasy nakładzie (1965 r., 20 tys. egz.). Myślę jednak, że i temat, i sposób poprowadzenia akcji też się przyczyniły do jego poczytności.
Czytaj dalej „Edigey Jerzy – Trzy płaskie klucze 132/2010”
Śmierć w ruinach czyli młody ZMP-owiec na tropie
„Ruiny” Jerzego Łaniewskiego to mikra książeczka ( mały format, mała pojemność), którą możemy od biedy zakwalifikować do kryminałów, chociaż nie milicyjnych, raczej prokuratorskich. Czytaj dalej „Łaniewski Jerzy – Ruiny 138/2010”
Klimaty Agaty
Nie wiem jak inni Klubowicze, ale ja uwielbiam klimaty książek Agaty Christie. Te angielskie posiadłości, zamki, zameczki, z zadbanymi ogrodami, kominkami, olbrzymią biblioteką, gdzie wielopokoleniowa rodzina sączyła brandy i kawę po kolacji, masa wujków, ciotek, stryjów i kuzynów, powiązanych ze sobą różnymi więzami pokrewieństwa i powinowactwa. I te małe miasteczka, rozłożone wokół owych posiadłości, z centralnie położoną plebanią, pocztą i garażem, gdzie można było wypożyczyć samochód.
Czytaj dalej „Jocelyn i Kester Brent – Przeciw sobie samym 182/2010”
HRABIA MONTE CHRISTO NASZYCH CZASÓW
„Przeklęta parafia” Ewy Rychter to kryminał dość niezwykły, i to z kilku powodów. Niezwykłe jest na przykład miejsce akcji i jego mieszkańcy (miejsca, nie akcji).
LINK Recenzja Roberta Leśniewskiego
LINK Recenzja Roberta Żebrowskiego
„RUDA MODELKA” CZYLI PRZEWODNIK PO NOCNYM ŻYCIU STOLICY
Zdarzają się takie kryminały, w których śledztwo jest prowadzone nie tylko przez milicję. Różne postronne osoby pomagają organom ścigania w bardziej lub mniej świadomy sposób. Czasem bardziej przeszkadzają, ale ich intencje bywają szlachetne. Do takich książek należy „Ruda modelka” Dominika Damiana.
LINK Recenzja Grzegorza Cieleckiego
LINK Recenzja Mariusza Młyńskiego
KTO ZABIŁ DOCENTA LECHNOWICZA?
Profesor Zygmunt Wojciechowski, słynny chemik, i jego żona Elżbieta, też chemiczka, często przyjmują w swej willi gości.
LINK Recenzja Anny Lewandowskiej
Długotrwałe zauroczenie.
Lesio to Lesio, nie ma takiego drugiego w naszej literaturze, a i w życiu zapewne by można ze świecą szukać i nie znaleźć, co stwierdzam ze smutkiem. Artystyczna dusza uwięziona w ciele architekta.