Klub Miłośników Powieści Milicyjnej
LINK Recenzja Amudeny Rutkowskiej
LINK Recenzja Mikołaja Kwaśniewskiego
Kocham bełkot – i pocałujcie mnie wprost.
Intrygujące. Prosta, klarownie poprowadzona intryga, ale to przecież nie jest aż takie dziwowisko. A jednak rzecz czyta się z zacięciem powyżej przeciętnej. Dlaczego?
Czytaj dalej „Bernard Jan Artur – Żmije złote i inne 3/2011”
Wariacja na temat Agathy Christie
Mieliśmy w historii naszej powieści milicyjnej także relatywnie silny nurt kryminału presudoanglosaskiego. Powiem szczerze, młodzi czytelnicy wtedy pewnie nawet chętnie sięgali po właśnie takie powieści, ponieważ dawały one złudzenie obcowania z produktem zachodnim, który był ceniony siłą rzeczy bardziej. Ja także przyznaję się do takich błędów młodości. Zresztą przecież w tych powieściach poza nazwiskami bohaterów oraz nazwami ulic czy miast nie było najczęściej (prawie) żadnych elementów realnego życia w Wielkiej Brytanii lub USA, jednak już nawet taka powierzchowna stylizacja spotykała się z uznaniem szerokich rzesz czytelników.
To , że lubię Joe Alexa to mało powiedziane. Gdyby nie to , że brzmi to nieco po pensjonarsku napisałabym , że Go uwielbiam . Jest nie dość , że autorem jednego z moich największych zaskoczeń, przyznaję otwarcie, że jeszcze tak dziesięć lat temu nie miałam pojęcia , że Joe Alex i Maciej Słomczyński to ta sama osoba. Gdy w końcu to odkryłam , zrozumiałam tak wielkie zauroczenie Szekspirem i Kiplingiem .
Czytaj dalej „Joe Alex – Zmącony spokój Pani Labiryntu 16/2011”
„…życie układa najdziwniejsze, najbardziej nieprawdopodobne historie…”*
Już na wstępie muszę zaznaczyć, że książkę tę dostałam od naszego Prezesa w prezencie i od razu obiecałam, że napiszę recenzję. Nie traktuję jednak tej obietnicy jako przykrego obowiązku — wręcz przeciwnie, uważam, że książka absolutnie zasługuje na to, aby ją na potrzeby MOrdu zrecenzować, tym bardziej, że Klub MOrd jest jednym z medialnych patronów wydawnictwa.
Czytaj dalej „Kąkolewski Krzysztof – Reporter kryminalny – Książę oszustów 30/2011”
LINK Recenzja Doroty Samborskiej
Morderstwo według Ajschylosa
Oto przed nami kolejna odsłona przygód Joe Aleksa. Tło rozgrywających się wydarzeń jest w zasadzie typowe dla książek Aleksa ( z małymi wyjątkami ). Rozległa piękna rezydencja starego angielskiego rodu, położona w pobliżu nadmorskiej miejscowości, z dużym , zadbanym parkiem staje się tym razem miejscem wyjątkowo wyrafinowanej zbrodni.
Wyprawa w Himalaje czy zgraja złośliwych nieudaczników?
Już sam tytuł książki Kulczyńskiego wskazuje, że akcja rozgrywać się będzie w górach, a bohaterami będą dzielni zdobywcy górskich szczytów. Ja przynajmniej tak podejrzewałam, i nie pomyliłam się. Wszelkie wątpliwości rozwiewa zamieszczony na wstępie spis występujących w książce postaci.
LINK Recenzja Grzegorza Cieleckiego
Krzysztof Kąkolewski to także autor kultowego kryminału „Zbrodniarz, który ukradł zbrodnię” wydanego także przez Iskry w 1969 roku. Pierwszą rzeczą na którą zwróciłam uwagę jest nakład obu książek stosunkowo niski, 40.000 do 50.000 egzemplarzy. Czyżby nie wierzono, że taki typ kryminału może mieć powodzenie u czytelników, czy też zabrakło papieru?
Czytaj dalej „Kąkolewski Krzysztof – Umarli jeżdżą bez biletu 65/2011”
LINK Recenzja Adama Sykuły
LINK Recenzja Anny Lewandowskiej
LINK Recenzja Grzegorza Cieleckiego
LINK Recenzja Roberta Żebrowskiego
LINK Recenzja Grzegorza Cieleckiego
Między Agathą Christie a Catherine Aird, czyli morderstwo po angielsku w najlepszym wydaniu.
Jerzy Kwiryn Siewierski był autorem wielu kryminałów, powieści, oraz opowiadań.
„Kabała panny Barlove” to opowiadanie pochodzące z tomu „Pięć razy morderstwo”.
Czytaj dalej „Siewierski Jerzy – Pięć razy morderstwo (Kabała panny Barlove) 83/2011”
LINK Recenzja Roberta Żebrowskiego
LINK Recenzja Mariusza Młyńskiego
I znowu doktor Gordon kontra złoczyńcy
Spacer po suficie to jedna z pierwszych książek ZZZ, zdaje się że trzecia w kolejności wydania. Należy do serii kryminałów pseudoanglosaskich ( czyżby w powojennej Polsce nie było o czym pisać?).
Czytaj dalej „Zeydler-Zborowski Zygmunt – Spacer po suficie 84/2011”
Requiem dla mordercy, czyli psychopata kontra reszta świata
Wielka Brytania, początek lat osiemdziesiątych. Carol, Deborach, Octavia, Leslie i Kate, to szkolne przyjaciółki, zgrana 'dziewczńska, paczka ciesząca się młodością i wchodzeniem w dorosłość.
Czytaj dalej „Elizabeth Corley – Requiem dla mordercy 91/2011”