Klub Miłośników Powieści Milicyjnej
Zaproszenie do mamra, czyli Wiech na sali sądowej
Wiech, czyli Stefan Wiechecki (1896-1979), był prozaikiem, satyrykiem, dziennikarzem i publicystą. Stał się „znakiem firmowym” przedwojennej Warszawy z uwagi na swoją twórczość pisaną stylem gwarowym, nazywanym wiechem.
Historia miałka, niesmaczna i źle opakowana
Kazimierz Korkozowicz (1907-1996) to jeden z moich ulubionych pisarzy kryminałów. „Urwany ślad” został wydany w roku 1993, gdy autor miał już 86 lat! Czyżby wtedy też została ona napisana? Wydaje mi się, że książka powstała jeszcze w czasach „milicyjnych”, a przed jej wydaniem uaktualniono tylko nazwę organów ścigania i zmieniono stopnie milicyjne na policyjne. Dlaczego tak sądzę? Otóż główna bohaterka urodziła się w roku 1960, a w czasie, gdy dzieje się akcja, wygląda na to (choć dowodów brak), że ma dwadzieścia parę lat (kończy właśnie studia na Akademii Sztuk Pięknych, a trudno podejrzewać, że skoro malarstwo ma we krwi, to ociągała się z pójściem na studia lub zawaliła jakiś rok). Tak więc byłaby to połowa lat 80.
Raz, dwa, trzy, cztery zgony
Świetna seria „Kryminały przedwojennej Warszawy” Wydawnictwa CM liczy już 102 tomy [stan na kwiecień 2023r.]. W jej ramach zostało wydane wszystkie dziewięć części z cyklu: „Wielkie [i Małe] gry Bernarda Żbika”.
Mecz NRD – NRF z kibicami z USA
Seria „Biblioteczka Ziem Zachodnich” liczy co najmniej 51 pozycji, a tylko 6 jest zrecenzowanych w naszym Klubie. Jest więc, co nadrabiać z tych zaległości, tym bardziej, że niektóre książki w niej są naprawdę wartościowe, tak jak ta recenzowana.
Czytaj dalej „Literski Stanisław – Komu opłaca się zbrodnia? 195/2023”
Gość z Wysp albo pasażer do Dieppe
Twórczość Georgesa Simenona (1903-1989) nie tylko Maigretem stoi. Starało się nam to uświadomić toruńskie wydawnictwo „Crime & Thriller”, które wydało kilka nie-Maigretów. Spośród nich – w naszym Klubie – zrecenzowano dotychczas tylko jedną pozycję tj. „Śmierć Belli”.
Czytaj dalej „Georges Simenon – Człowiek z Londynu 193/2023”
Jasne, czy ciemne? Jasne, że ciemne!
Jakby tak zapytać naszych obywateli, jacy są najsłynniejsi Belgowie, to w odpowiedziach najczęściej byłoby prawdopodobnie tak: bibliofile wskazaliby na Herkulesa Poirota, naukowcy – ks. Georgesa Lemaitre’a (tego od Wielkiego Wybuchu), kinomani – Audrey Hepburn i Jean-Claude’a Van Damme’a, komiksiarze – Herge’a (autora Tintina), a fani sportowi – kolarza Eddy’ego Merckxa i rajdowca – Jacky Ickxa (cóż za ciekawa pisownia nazwisk), nie mówiąc o tabunie futbolistów. Ile zaś osób wskazałoby na Georgesa Simenona, trudno powiedzieć. Nie dlatego jednak, że nie jest powszechnie znany (i lubiany), ale dlatego, że pisząc tak obszerny cykl o paryskim policjancie, sam mógł uchodzić za Francuza. Jednak – jako urodzony w Liege – był Walonem, czyli francuskojęzycznym Belgiem.
Czytaj dalej „Georges Simenon – Maigret i żona kasiarza 192/2023”
Polscy Holmes i Watson? Nie! Polscy Sherlock i Holmes.
Zastępcę naczelnika Urzędu Śledczego w Warszawie – nadkomisarza Ludwika Mariana Kurnatowskiego (1868-1940) oraz jego najzdolniejszego podwładnego – kierownika brygady fałszerskiej, aspiranta Daniela Bachracha (1881-1943) przedstawiłem przy okazji swoich wcześniejszych recenzji ich książek. W UŚ pracowali razem w latach 1918-1926, prowadząc wspólnie wiele spraw. W II połowie lat 20. oraz w I połowie lat 30. wydali – każdy osobno – po kilka zbiorów wspomnień z czasów ich pracy śledczej, także tej wspólnej.
Czytaj dalej „Bachrach Daniel, Kurnatowski Ludwik – Sprawy kryminalne II RP 191/2023”
Czapki z głów przed Naczelnikiem Kurnatowskim z Priwiślenja
Ludwik Marian Kurnatowski (1868-1940) to obok Daniela Bachracha najlepszy „reporter” kryminalny publikujący w czasach II RP. W 1905 roku został kierownikiem Kancelarii Urzędu Śledczego w Warszawie.
Czytaj dalej „Kurnatowski Ludwik – Tajemnica Belwederu 190/2023”
Roz(g)rywka na całego, że się tak szumnie wyrażę
Marek Romański to pseudonim literacki Romana Dąbrowskiego (1906-1974), bardzo płodnego – w czasach II RP – pisarza powieści sensacyjno-kryminalnych. Kilka jego książek jest już zrecenzowanych w naszym Klubie.
Czytaj dalej „Romański Marek – W walce z Arseniuszem Lupinem 189/2023”
„Aspirant Boniec melduje się posłusznie na rozkaz”, czyli polski Sherlock Holmes w warszawskim Scotland Yardzie
O Zenonie Różańskim (1904 – ?) tak naprawdę to niewiele wiadomo. Jedno jest pewne: jeśli pisarze – Adam Nasielski, Antoni Marczyński i Marek Romański to „kryminalna” ekstraklasa, to Zenon Różański wraz ze Stanisławem Wotowskim i Piotrem Godkiem, obok „reporterów” – Daniela Bachracha i Ludwika Kurnatowskiego, należy do ścisłej czołówki I ligi.