Klub Miłośników Powieści Milicyjnej
Antkiem do raju
Recenzowana pozycja wydana została już w roku 1990, ale do składu oddano ją w maju 1989 roku. Liczy 152 strony, a zawiera 10 reportaży. „Porywacz chce lecieć do Wiednia” liczy 25 stron.
Czytaj dalej „Osiadacz Maria – W kręgu zbrodni. Reportaże sądowe 238/2026”
Komando śmierci, czyli płatni sługusi spadkobierców NKWD
Recenzowana pozycja liczy 125 stron. Jej okładka jest bardzo sugestywna, ale wprowadzająca w błąd, bo w przypadkach opisanych w tej książce to akurat nie ZOMO mordowało, lecz SB. Książka napisana została w okresie od lutego 1989 roku do lutego 1990.
Opowieści z zielonego garnizonu
Recenzowana pozycja liczy 258 stron, a składa się na nią 5 opowiadań.
„Zawód przemytnika i szpiega jest stary jak świat, podejrzewam nawet, że jeszcze starszy od tego, który się powszechnie uważa za najstarszy zawód świata”.
Świętokradztwo
Recenzowana pozycja liczy 121 stron, ceny okładkowej brak.
„Trzy narody czczą św. Wojciecha jako swojego patrona: Polacy, Czesi i Węgrzy. Trzy katedry stoją na straży jego niebywałego kultu: gnieźnieńska, praska i ostrzyhomska”. Biskup praski zginął jako męczennik za wiarę 23 kwietnia 997 roku na terenie Prus. W katedrze w Gnieźnie wybudowano mu grobowiec, w którym złożono trumnę z relikwiami świętego.
Kryptonim „Pałac” na kanale dziewiątym
Andrzej K. Bogusławski (1941-1990) napisał kilka kryminałów: „Sprawa, której nie było” („Ewa wzywa 07”), „Świetliste ostrze” (Klub Srebrnego Klucza), „Zemsta wampira” i „Czerwony alarm” (oba „Labirynt). „Tajemniczy wąwóz Gorgoroth” również jest kryminałem, tyle że dla młodzieży. Powieść ta oddana była do składania w sierpniu 1989 roku. Książka liczy 181 stron. Tytułowy wąwóz, położony obok zrujnowanego pałacu, łączył na skróty osiedle mieszkaniowe i szkołę. U Tolkiena był to rozległy, bezludny płaskowyż, którego nazwa – pochodząca z języka elfickiego – znaczyła „(kraina) śmiertelnego strachu”.
Czytaj dalej „Bogusławski Andrzej – Tajemny wąwóz Gorgoroth 217/2026”
Śmiertelne odbicie w ciemnym szkle, czyli dr Basil Willing na tropie widma
Zachęcony „Nie! To niemożliwe!” sięgnąłem po drugie dostępne na polskim rynku opowiadanie Helen McCloy. Znalazło się ono pośród trzech innych opowiadań w zbiorze „Pościg” liczącym 111 stron. Książkę tę wydano w roku 1990, ale do składu oddano ją jeszcze w grudniu 1989. „W mrokach tajemnicy” liczy 33 strony. Drukowane było w New York Daily News na przełomie lat 1949 i 1950, a pierwsze wydanie książkowe miało w roku 1950.
Czytaj dalej „Helen McCloy – W mrokach tajemnicy (Through a Glass, Darkly) w: Pościg 194/2026”
Tylko dla twardzieli
Recenzowany komiks powstał na motywach opowiadania Stephena R. Donaldsona pt. „Miłośnik zwierząt”, które ukazało się w numerze 4/1986 miesięcznika „Fantastyka”. Opowiadania tego nie czytałem, choć jest na Polonie. Ja jednak wolę wersję oryginalną, czyli papierową. Komiks liczy 30 stron. Nie ma go w zbiorach Biblioteki Narodowej, dlatego poprosiłem o ściągnięcie go z Biblioteki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.
Czytaj dalej „Pijański Dominik – Ostatnie polowanie 118/2026”
Czerwona kurtka, czarny charakter, złote włosy i białe piekło
Cóż mogę poradzić na to, że lubię twórczość J.O.C.? Moja przygoda z jego książkami zaczęła się dawno temu od „Łowców wilków” i „Łowców złota” (uzupełnionych o „Łowców przygód” Jerzego Marlicza, czyli Haliny Borowikowej), a od niedawna – po długiej przerwie – znów ją kontynuuję. „Złote sidła” po raz pierwszy wydano w roku 1921, a w Polsce sześć lat później (okładka pierwsza z lewej). Ja dysponuję pierwszym powojennym polskim wydaniem z roku 1990 (okładka druga z lewej), ale skierowanym do produkcji jeszcze w roku 1989, a konkretnie w grudniu. Książka liczy 158 stron, ceny okładkowej brak,
Nie ma dymu bez ognia…
W naszym Klubie mamy dotąd zrecenzowaną tylko jedną pozycję pana J.O.C. – „Tajemnica Johna Keitha”. Poza nią sensacyjno-kryminalne są też inne jego książki: „Dolina Milczących Ludzi”, „Złote sidła” i „Płonący las”.
Ballada o naszej stolicy, czyli warszawskie czarno-białe dni
Leopold Tyrmand (1920-1985) zlecenie na „powieść sensacyjną o chuliganach i bikiniarzach” dostał od wydawnictwa „Czytelnik” w dniu 10 maja 1954 roku. Żeby zrealizować to zamówienie musiał zaprzestać pisania „Dziennika 1954”. „Zły” ukazał się w grudniu 1955 roku.