Klub Miłośników Powieści Milicyjnej
LINK Recenzja Grzegorza Cieleckiego
Mężczyzna złapał spojrzenie
Wzruszyłem się, bo mi się przypomniało. Przechyliłem nieco piwa, wstaję od stolika, truchtam do ubikacji, a tu po drodze na ścianie w korytarzu widzę oprawioną w ramkę stronicę „Ewy” autorstwa Głowackiego.
Czytaj dalej „Głowacki Janusz – Dzień słodkiej śmierci 7/2013”
LINK Recenzja Mariusza Młyńskiego
„Bez złudzeń panowie”
Aż wstyd się przyznać ale dopiero teraz, w wieku 36 lat przeczytałem klasyka klasyków czyli „Żegnaj Laleczko” Raymonda Chandlera i choć niewątpliwie nie jest to typowy przykład kryminału milicyjnego to zapewne większość MORDowiczów swego czasu zaczytywało się w nim jak w najlepszej Kłodzińskiej czy Edigeyu.
JURNE BABY I SERIE Z PEEMÓW
Powieść Bogdana Bartnikowskiego pod złowieszczym tytułem „Nocą przychodzi śmierć” to świetny przykład literatury batalistyczno-sensacyjnej. Opis walki sześciu zabarykadowanych na posterunku milicjantów z małego miasteczka na Podlasiu, odpierających ataki bandy Obucha, jeszcze dziś może robić wrażenie. Jest rok 1947.
Czytaj dalej „Bartnikowski Bogdan – Nocą przychodzi śmierć – Trzecia seta 2”
LINK Recenzja Mariusza Młyńskiego
ZAPACH FLANELOWYCH INEKSPRYMABLI
„Morderstwo przy klonowej” jest kryminałem pochodzenia labiryntowego. Mamy, więc w tej powieści sługusów rewanżystów z NRF (Niemieckiej Republiki Federalnej – tak się onegdaj pisało), mamy „centralę”, dla której pracowali zdradzieccy obywatele PRL, mamy szyfry, mamy tajne skrytki. Nie wiadomo tylko, co przekazywano, ale jak wiadomo rewanżystów i kapitalistów interesowało absolutnie wszystko z epokowymi (innych nie było) wynalazkami dokonywanymi przez naszych uczonych na czele.
Czytaj dalej „Majewska D., Frey T. – Morderstwo przy Klonowej – Trzecia seta 67”
Wydusił z siebie fryz z indyków
W „ewowym” zeszycie Krzysztofa Opatowskiego „To nie oryginał, Hieronimie” mamy do czynienia z morderstwem dokonanym na osobie pracownika muzeum i kradzieżą obrazu niejakiego Jana Vermeera van Delft. Nietrudno się domyślić, że podjęta zostanie próba wywiezienia obrazu za granicę, która to próba zostanie udaremniona przez funkcjonariuszy milicji. Tematem do rozstrzygnięcia będzie jedynie kwestia: kto zbrodniarzem owym był.
Czytaj dalej „Opatowski Krzysztof – To nie oryginał, Hieronimie – Druga seta 66”
LINK Recenzja Macieja Muszalskiego
LINK Recenzja Grzegorza Cieleckiego
Jencom góry, jencom panu porucnikowi
Kolejny raz wpadła mi w ręce książka, nad którą z przyjemnością się popastwię. Nie będzie to typowa recenzja, albowiem i recenzować w tym przypadku nie bardzo jest co. Chodzi mianowicie o powieść Macieja Patkowskiego Strzały w schronisku.
Czytaj dalej „Patkowski Maciej – Strzały w schronisku – Druga seta 70”
Złoty ząb w paszczy lwa
Opowiadanie Adriana Czobota „Skok śmierci” z 1969 r. to jedyna pozycja, na podstawie której powstał film z serii „07 zgłoś się” pod tym samym tytułem oraz czteroczęściowy komiks o przygodach Kapitana Żbika: „Nocna wizyta”, „Wąż z rubinowym oczkiem”, „Pogoń za lwem” i „Salto śmierci”.
Czytaj dalej „Czobot Adrian – Skok śmierci – Pierwsza seta 10”
Czar koszuli non iron, romantyzm „Lotosu” i powab perwersyjnej Ilony
Mało kto, poza koneserami literatury milicyjnej orientuje się, że Janusz Głowacki (tak, ten słynny dramaturg i nowelista) popełnił był należącą do tego gatunku powiastkę, a mianowicie „Dzień słodkiej śmierci”. Rzecz wyszła jako dwunasty zeszyt legendarnej już serii „Ewa wzywa 07…” i nie była nigdy wznawiana w zbiorach kompletujących dokonania Głowackiego.
Czytaj dalej „Głowacki Janusz – Dzień słodkiej śmierci – Pierwsza seta 30”
LINK Recenzja Grażyny Głogowskiej
LINK Recenzja Tomasza Lady
OSTATNIA GRA KAPITANA
„Zbrodniarz, który ukradł zbrodnię” to tytuł z lekkim zadęciem – czarnym bohaterem jest złodziej, który zbrodni nie ukradł, jedynie plan hold-upu, czyli napadu na kierownika sklepu, niosącego teczkę z utargiem, i zbrodniarzem stał się nieco później.
Czytaj dalej „Kąkolewski Krzysztof – Zbrodniarz, który ukradł zbrodnię – Pierwsza seta 41”
Zbrodnia elektroniczna, czyli japońska precyzja
Typowa powieść detektywistyczna, a nawet milicyjna ma konstrukcję składającą się z trzech elementów: zbrodnia, dochodzenie i wynik czyli wykrycie sprawcy. W przypadku „Umrzesz o północy” Artura Moreny mamy dołączony obszerny element początkowy, który moglibyśmy określić jako zapowiedź. Dowiadujemy się mianowicie, że ktoś chce zabić prezesa Interpolexu Marcina Koriola. Informuje o tym samego zainteresowanego korespondencyjnie. Codziennie wysyła list przypominając o tym, że dokona morderstwa konkretnego dnia o północy. Zamiar swój wykonuje.
Czytaj dalej „Morena Artur – Umrzesz o północy” – Pierwsza seta 62”