Klub Miłośników Powieści Milicyjnej
Szmaragd dla Agaty – czyli dar Księcia ze wstydliwą chorobą na białym koniu …
Szmargad dla Agaty to 127-my zeszyt z serii Ewa wzywa 07, pozycja z 1983 r. nad wyraz eklektyczna i lekko szmirowata, ale w sumie jakoś tam ciekawa. Jak ciekawa i dlaczego postaram się wam opowiedzieć.
Czytaj dalej „Kaczorowska Zofia – Szmaragd dla Agaty 16/2009”
Pan Samochodzik i „zemsta pedałów”
Ostatnio zainteresowałem się ekranizacjami polskich powieści milicyjnych i przy przeglądaniu odpowiednich wątków w bazie polskich filmów wpadły mi w oko informacje o mini-serialu p.t. „Zdaniem obrony”, powstałym w latach osiemdziesiątych. Autorem scenariusza okazał się niejaki Maciej Z. Bordowicz, a jeden z odcinków nakręcono według jego noweli pod tytułem „Jeździec na ogniu”, wydanej przez Iskry w serii „Ewa wzywa 07” w roku 1981.
Czytaj dalej „Bordowicz Maciej Zenon – Jeździec na ogniu 20/2009”
Śmierć w bebechach metropolii
Zgładzony został handlarz kaszy z Targówka o twarzy reprezentatywnej dla tych okolic: „Były tam litry wypitej gorzały, cwaniackie zmarszczki, lubieżny grymas ust, strach śmierci i powolne, stopniowe konanie”. Dla czytelnika nie wygląda to obiecująco – ot, jakieś porachunki praskich szumowin.
Śmierć krąży wokół badylarza
Bardzo zgrabna układanka ten 68-my numer „Ewy…” – „Szatan boi się myszy” Izabeli Gierszewskiej z inskrypcją na okładce: „30 lat Służby Bezpieczeństwa i Milicji Obywatelskiej”.
Czytaj dalej „Gierszewska Izabela – Szatan boi się myszy 53/2009”
LINK Recenzja Jarosława Kiereńskiego
Psy i „psy”
Dziadek Osiorny, jeden z bohaterów opowiadania Heleny Sekuły „Siedem diabłów dziadka Osiornego”, to stary szlamiarz, czyli po prostu włamywacz. Jeszcze przedwojennego chowu, fachowiec jakich mało, syna przyuczył do zawodu, a teraz przyucza wnuka, który wykazuje duży talent. Dziadek Osiorny przeniósł się już na zasłużoną emeryturę, zajął się hodowlą róż w przydomowym ogródku na warszawskiej Utracie i zaprzyjaźnił ze swoim dawnym przeciwnikiem, sierżantem Zawiślakiem, obecnie również emerytem.
Czytaj dalej „Sekuła Helena – Siedem diabłów dziadka Osiornego 59/2009”
Gdzie jest czwarty łotr?
W Krakowie popełniono morderstwo. Antykwariusz i kolekcjoner starych map, niejaki Zawadowski, został uduszony nylonową pończochą we własnym mieszkaniu. Morderca zniknął niezauważony, a wraz z nim szesnastowieczna mapa, narysowana na żaglowym płótnie, przedstawiająca Wyspę Czterech Łotrów. Krzyżykiem zaznaczono na niej miejsce ukrycia skarbu.
Czytaj dalej „Szczypiorski Andrzej – Wyspa Czterech Łotrów 72/2009”
Dedukcja czysta jak wódka czyli jak pogłębić przyjaźń z kelnerką
Barbara Nawrocka, autorka legendarnej już EWY 1 dorzuca do galerii śledczych kapitana Kortę, milicjanta o największym chyba poziomie refleksji. Korta zostaje oddelegowany go Garwolina, gdzie musi rozwikłać sprawę pożaru i śmierci strażnika z magazynu bawełny. Działa tam incognito.
Czytaj dalej „Nawrocka Barbara – Tajemnicza katarynka 94/2009”
LINK Recenzja Grzegorza Cieleckiego
Oko w oko z adiunktem
Oficer śledczy ma potężnego zgryza. Oto przed wielu laty podczas aresztowania groźnego bandyty niedbale asekurował swego kumpla i bandyta był szybszy. Zastrzelił kumpla „klamką”, która chował pod kołdrą. Kumpel zostawił po sobie uroczą dziewczynkę ze śmiesznymi warkoczykami z którą lubił karmić łabędzie w Łazienkach.
Czytaj dalej „Siewierski Jerzy – Zaproszenie do podróży 100/2009”
LINK Recenzja Anny Lewandowskiej
Twarda baba czyli załatw go, Mietek!
EWĄ 3 („Szkielet bez palców”) wszedł do serii sam Jerzy Edigey czyli jeden z gigantów powieści milicyjnej (ponad 40 powieści na koncie) i już było jasne, że niejedna kolejna EWA wyjdzie spod jego pióra. Ta akurat należy do grupy, którą można nazwać: „oficer milicji opowiada”. Narrator jest tu pełni funkcję służebną, przekazuje słowa milicjanta. Sama fabuła jest prościutka i dałoby się ją streścić z trzech zdaniach. Nie o treść tu zatem chodzi, a co coś więcej. O alchemię dochodzenia mianowicie.
LINK Recenzja Eweliny Flażanki
LINK Recenzja Igora Wojciechowskiego
Rewelacje spod podłogi
Zgrabna choć naiwna czytaneczka. Oto prowincjonalne miasteczko Waśniewice, a w tych Waśniewicach zameczek – chluba mieszkańców. Zameczek ma pecha. Wycofujący się hitlerowcy wysadzili go do tego stopnia, że piwnice do dziś pozostały nieodgruzowane.
Czytaj dalej „Krupiński Władysław – Tajemnica gotyckiej komnaty 106/2009”