Klub Miłośników Powieści Milicyjnej
LINK Recenzja Marzeny Pustułki
LINK Recenzja Mariusza Młyńskiego
Porucznikowi Walczakowi nie do śmiechu.
„Direttissima (wł. najkrótsza) – określenie drogi wspinaczkowej poprowadzonej możliwie blisko linii spadku wierzchołka. Droga jeszcze bliższa idealnej linii spadku to superdirettissima.
Nadal nic się nie zmieniło
W pitavalach jak w soczewce widać życie kryminalne danego kraju, a częściej regionu lub miasta, na przestrzeni wielu lat.
Czytaj dalej „Dyniewski Tadeusz – Zbrodnia – zdrada – kara – Pitaval śląski 38/2013”
LINK Recenzja Macieja Szwedowskiego
ROZSZARPANY PRZEZ SAMEGO SIEBIE
Węgierskie powieści milicyjne były u nas publikowane bardzo rzadko. W wydawnictwach seryjnych zebrałoby się ich ledwie kilka. Dlatego też warto pochylić się i to pochylić po raz kolejny (wcześniej uczynił to niezrównany Klubowicz Szwedowski) nad wydanym w Jamniku w roku 1986 kryminałem „Sęp” Miklosa Munkacsiego.
LINK Klubowa Księgarnia
LINK Recenzja Mariusza Młyńskiego
ZMYŁKOWA CIZIA
„Jałowce jak cyprysy” wydane zostały w KAW w nietypowym, dużym formacie w 1986 roku.
Czytaj dalej „Zeydler-Zborowski Zygmunt – Jałowce jak cyprysy – Trzecia seta 99”
Liczy się tylko pewna śmierć
Nurt thrillerów górskich w serii „Ewa wzywa 07” jest, wbrew pozorom dość obszerny, poza omawianym tutaj „Labiryntem” Jerzego Kulczyńskiego możemy zaliczyć choćby takie tytuły, jak „” Andrzeja Kakieta, z charakterystycznym czerwonym plecakiem na okładce, czy też.
Mleczny truciciel
Bywają książki, po które sięgam ze względu na nazwisko autora, szczególnie gdy chodzi o „wielka trójkę” pisarzy milicyjnych (Kłodzińska, Edigey, Zeydler-Zborowski – przyp. red.). Jednak nazwisko Wojciecha Wiktorowskiego nic mi nie mówi (choć nie wykluczam, że wpływ ma na to moja haniebna ignorancja).
Czytaj dalej „Wiktorowski Jan – Akcja mleczna – Druga seta 95”
LINK Klubowa Księgarnia
LINK Recenzja Adama Sykuły
LINK Recenzja Piotra Kitrasiewicza
LINK Recenzja Mariusza Młyńskiego
„Gził się z tą kurwą…”
Jeśli wierzyć słownikowi bibliograficznemu Instytutu Badań Literackich PAN, to Zygmunt Zeydler-Zborowski jest autorem aż 28 powieści kryminalnych, które nie miały swej edycji książkowej, lecz drukowane były wyłącznie w różnych dziennikach, głównie regionalnych. Niektóre z tych powieści drukowane były w kilku gazetach, niektóre tylko w jednej. W roku 1986 na łamach (akurat ogólnopolskiego) „Kuriera Polskiego”, od czerwca do sierpnia drukowano najprawdopodobniej ostatni kryminał Zeydlera – „Za dużo kobiet”.
Czytaj dalej „Zeydler-Zborowski Zygmunt – Za dużo kobiet – Druga seta 100”
LINK Recenzja Grzegorza Cieleckiego
Gulaszowy Joe
Akcja powieści rozgrywa się w ciągu jednej zaledwie doby (dokładnie w ciągu 23 godzin i 55 minut), co jest ze strony autora zabiegiem tyleż efektownym, co zupełnie niewiarygodnym.
LINK Recenzja Iwony Mejzy
LINK Recenzja Mariusza Młyńskiego
LINK Recenzja Grzegorza Cieleckiego
Wszystkie kolory gnicia
Ewa Piątecka przepadła jak kamień w wodę. A już jej się zaczęło układać. Nieźle poszło jej na egzaminie na historię i szansa wyrwania się z prowincjonalnego Płocka rysowała się coraz realniej. A tu – ledwie znalazła swoje nazwisko na liście przyjętych na warszawski Uniwerek – wsiąkła gdzieś bez żadnego śladu.
LINK Recenzja Anny Szlęk
LINK Recenzja Mariusza Młyńskiego
LINK Recenzja Grzegorza Cieleckiego
Posterunek obok siedziby PRON-u
Dorodny okaz psychokillera sprokurowała Anna Kłodzińska w powieści „Trzy ciosy sztyletem”. 255 stronic łyka się gładko, mimo iż mordercę oraz jego motywy poznajemy już w pierwszej scenie opowieści. Ale też czyta się, bo historia wywatowana jest aż w nadmiarze kolorytem Polski połowy lat 80.
Czytaj dalej „Kłodzińska Anna – Trzy ciosy sztyletem 141/2009”