Klub Miłośników Powieści Milicyjnej
LINK Recenzja Jana Bielickiego
Werner Kirshwald, inżynier z firmy ANB posługujący się kryptonimem Szósty, zostaje zastrzelony w lesie pod Warszawą przez mężczyznę o pseudonimie Trzeci. Zwłoki zostają szybko odnalezione i milicjanci przy pomocy nowoczesnego szwedzkiego termowizora odkrywają zarys mordercy oraz fakt, że był on leworęczny.
„Warszawski Sherlock Holmes”
Przyszła pora na przedstawienie w naszym Klubie kolejnego – po Marczyński, Romańskim, Nasielskim i Wotowskim – przedwojennego autora powieści kryminalnych, tym razem całkowicie opartych na faktach. Jest nim Daniel W. Bachrach, który urodził się około 1880 roku, a zmarł nie wiadomo kiedy, bo ślad po nim zaginął w czasie II WŚ . Pisarz ten to postać bardzo ciekawa.
Czytaj dalej „Bachrach Daniel – W walce ze światem zbrodni 173/2022”
Zło, które przenika do szpiku kości
Dlaczego znów zrecenzowałem książkę, która nie mieści się w kanonie: polska powieść milicyjna napisana w czasach PRL-u? Wyjaśnię to, ale dopiero na końcu, tak więc proszę teraz o chwilę cierpliwości.
Czytaj dalej „Kirst Hans Helmut – Morderstwo manipulowane 172/2022”
Flicki, gitany i dejeunery
Autorką powieści jest Klara S. Meralda (Esmeralda to postać z książki Wiktora Hugo). Pod tym pseudonimem ukrywała się Olga Zapolska-Tomkiewicz (1920-2004), autorka 5 kryminałów. „Zabójstwo w Neuilly” liczy 216 stron. Cena okładkowa to 250 zł. Narracja prowadzona jest w trzeciej osobie czasu przeszłego.
Czytaj dalej „Meralda Klara S. – Zabójstwo w Neuilly 171/2022”
„Obcy na wyspie” to klasyczny przykład dobrze zapowiadającej się książki doszczętnie spalonej „Labiryntowymi” wymogami. Zaczyna się intrygująco: harcerze obozujący na małej wysepce na Wiśle znajdują zwłoki mężczyzny; w kieszeni denata znalezione zostaje małe pudełko z pozytywką, na której nagrany jest ciąg cyfr kojarzący się milicjantom z nierozwiązaną od miesięcy sprawą tajemniczego szyfru.
LINK Recenzja Anny Szlęk
LINK Recenzja Wiesława Kota
LINK Recenzja Grzegorza Cieleckiego
Profesor ornitologii Antoni Zawilski zostaje zadźgany sztyletem w Ogrodzie Saskim; wkrótce w przedziale sypialnym pociągu ze Szczecina do Warszawy zostaje znaleziony Janusz Bieliński, kierownik przedsiębiorstwa handlowego zamordowany w identyczny sposób. Po każdym z morderstw na milicję przychodzą listy, których autor podpisujący się „Adámas” czyli niepokonany przyznaje się do zbrodni. Major Szczęsny nie ma żadnego pomysłu na rozwikłanie sprawy, bo nic nie łączy ofiar i, choć nie chce się do tego przyznać, niemalże podświadomie czeka na trzecią ofiarę; staje się nią Magdalena Lenowicz, sekretarka dyrektora warszawskiego przedsiębiorstwa.
Czytaj dalej „Kłodzińska Anna – Trzy ciosy sztyletem 169/2022”
LINK Recenzja Grażyny Głogowskiej
Czytając ten koszmarek kilka razy zerknąłem na stopkę redakcyjną, żeby sprawdzić, czy mnie wzrok nie myli – do składania oddano go w lutym 1989 roku, kiedy już zasiadano do Okrągłego Stołu, a druk ukończono w lipcu tegoż roku, kiedy władza wciąż nie mogła dojść do siebie po czerwcowym nokaucie. I w takim czasie Wydawnictwo MON funduje czytelnikom książkę, która wydaje się być spóźniona o prawie 40 lat – pytanie tylko co kierowało wydawcami przy wypuszczeniu na rynek tego kuriozum?
LINK Recenzja Tomasza Kornasia
LINK Recenzja Remigiusza Kociołka
LINK Recenzja Grzegorza Cieleckiego
Jerzy Parfiniewicz zadatki na dobrego pisarza może i miał ale co z tego, skoro te zadatki doszczętnie palił pospolitą bylejakością; poza tym wydaje mi się, że próbował w swoich książkach upchnąć jak najwięcej zamiast skupić się na konkretach. Taka właśnie jest jego debiutancka książka – 160 stron dobrze zapowiadającego się misz-maszu.
Czytaj dalej „Parfiniewicz Jerzy – Dwa wcielenia mordercy 167/2022”
LINK Recenzja Tomasza Lady
LINK Recenzja Ewy Helleńskiej
LINK Recenzja Mariusza Młyńskiego
LINK Recenzja Piotra Saleckiego
Liczne trupy w rozbełtanym śledztwie
Powieść Jerzego A. Saleckiego „Córka z nadmiarem temperamentu” rozpadła mi się w trackie lektury na kilka kawałków, a może nawet na kilkanaście. Tak się dzieje niestety często w wypadku kryminałów wydawanych na przełomie lat. 70. i 80. (tu mamy rok 1979). Słaby klej puszcza nawet przy starannej i delikatnej lekturze. Cóż, takie były czasy.
Czytaj dalej „Salecki Jerzy Andrzej – Córka z nadmiarem temperamentu 166/2022”
Wraz z upadkiem PRL dobiegł kresu żywot Krystyna Ziemskiego; „Siewcy śmierci” to ostatnia książka duetu ukrywającego się pod tym pseudonimem. Wydano ją w grudniu 1989 roku, kiedy mur berliński już leżał w gruzach, a Rumuni szykowali się do obalenia dyktatora; tematyka tej powieści jest więc już dostosowana do ówczesnych zagrożeń czyli do istnienia prowadzącego przez Polskę szlaku przerzutu narkotyków.