Klub Miłośników Powieści Milicyjnej
LINK Recenzja Roberta Żebrowskiego
Fajna zabawa dla każdego z nas…
Gert Prokop to niemiecki pisarz, przedstawiciel literatury kryminalnej i science – fikcion . Urodził się w 1932 r. , większą część życia spędził w Niemieckiej Republice Demokratycznej, w 1994 r. popełnił samobójstwo.
LINK Recenzja Mariusza Młyńskiego
DOBRY ZWYCZAJ – NIE POŻYCZAJ
Przyjrzyjmy się okładce książki. Widnieje na niej nazwisko autora (Kazimierz Korkozowicz) i tytuł — „Biały płaszcz w brązową kratę”. Na okładce widzimy też fragment dużej czerwonej torby, torba jest otwarta i wypadają z niej banknoty o dużych nominałach. Tytułowy płaszcz i czerwona torba odgrywają w powieści ważną rolę.
Czytaj dalej „Korkozowicz Kazimierz – Biały płaszcz w brązową kratę 147/2010”
LINK Recenzja Mariusza Młyńskiego
ILE JEST ALICJI?
„Alicja nr 3” jest pod pewnym względem dość nietypowym kryminałem. Autor, Zygmunt Zeydler Zborowski, nie jest tu obiektywnym narratorem relacjonującym jakieś mniej lub bardziej intrygujące zdarzenia; przeciwnie — sam uczestniczy w opisywanych wydarzeniach i opisuje swoje własne przygody. Ściślej mówiąc, narratorem powieści jest Zygmunt, pan w średnim wieku, autor kryminałów, wielbiciel Włoch — kraju, w którym przebywał przez jakiś czas po wojnie.
Czytaj dalej „Zeydler-Zborowski Zygmunt – Alicja nr 3 153/2010”
Dziennikarze do boju!!!
Nie wiem, kim jest Marianna Aleksandrowicz, nie wiem nawet, czy jest to prawdziwe nazwisko czy pseudonim, nie wiem, czy kobieta, czy facet, nie wiem, czy napisała coś więcej niż wspomniany wyżej kryminał.
Czytaj dalej „Aleksandrowicz Marianna – Chytry dwa razy traci 168/2010”
Czyhanie na kasę
Już starożytni mawiali ponoć, że jak nie wiadomo o co chodzi, to chodzi o kasę — wiadomo, „pecunia non olet”. Motyw finansowego zysku jest bardzo często wykorzystywany przez autorów powieści kryminalnych.
Czytaj dalej „Możajeff Dymitr – Wróciłeś, by zginąć 175/2010”
LINK Recenzja Mariusza Młyńskiego
Przeczytałam książkę szybko ,cóż tylko sto dziewięćdziesiąt stron , nie wychodząc z nastroju smutku i gorzkawych refleksji.
Czytaj dalej „Jonathan Trench – Czeka na mnie Tina 189/2010”
LINK Recenzja Mariusza Młyńskiego
Na okładce pęk orderów różnego rodzaju wpiętych w klapę munduru milicyjnego. Widać , że będziemy mieli do czynienia z zasłużonym dla Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej milicjantem, komendantem posterunku gminnego w Chrzanie starszym sierżantem Boczkowskim .
Czytaj dalej „Znamierowski Juliusz S. – Gdzie będę tak potrzebny 193/2010”
LINK Recenzja Jana Bielickiego
LINK Recenzja Grzegorza Cieleckiego
LINK Recenzja Mariusza Młyńskiego
Jest takie stare powiedzenie: „naiwnych nie sieją, sami się rodzą”. Przypomniało mi ono po przeczytaniu mniej więcej połowy tej szczuplutkiej książki / tylko 126 stron/.
Czytaj dalej „Krupiński Władysław – Zachłanność mordercy 198/2010”
LINK Recenzja Grzegorza Cieleckiego
LINK Recenzja Marzeny Pustułki
Anioł przy wykonywaniu czynności służbowych
Rzeźbiarz Garboń miał pecha. Świętuje sobie urodziny w gronie znajomych jak gdyby nigdy nic, a tu mu ktoś stylową chusteczką dusi jedną panienkę z grona gości. Na dworze jesienna szaruga, goście roztaplali w błocku wszelkie ślady.
Czytaj dalej „Milc Stanisław – Co się zdarzyło Królewnie Śnieżce? 214/2010”
LINK Recenzja Tomasza Kornasia
LINK Recenzja Mariusza Młyńskiego
POZORY MYLĄ!
Barbara Krzysztoń jest autorką trzech kryminałów — są to „Karolino nie przeszkadzaj”, „Agata” i „Człowiek w czarnym kapeluszu”. Nie wiem nic o autorce tych trzech utworów, ale podejrzewam, że jest to osoba związana z Krakowem i jego okolicami, bo tam właśnie toczy się akcja wszystkich jej powieści. O „Karolinie”, moim zdaniem najlepszym kryminale Barbary Krzysztoń, już pisałam. „Człowiek w czarnym kapeluszu” to, jak sądzę, najsłabszy utwór tej autorki.
Czytaj dalej „Krzysztoń Barbara – Człowiek w czarnym kapeluszu 4/2012”