Klub Miłośników Powieści Milicyjnej
Gogol, Sienkiewicz, Edigey na jednej stali półce
Ewa Ostrowska to przede wszystkim autorka powieści obyczajowych oraz książek dla młodzieży. Ma jednak na koncie dwa kryminały. Oba powstałe w PRLu. Wydane poza seriami nie miały szans wejść do kanonu. Ostatnio zostały wznowione.
LINK Recenzja Roberta Żebrowskiego
Posłać tam Polaka
W roku 1956 Tadeusz Kostecki, mistrz polskiego westernu i polskiej powieści sensacyjno-kryminalnej zarazem, był na końcu swej twórczej drogi, jak się miało niebawem okazać. Wyszły już wszystkie jego westerny, a w roku 1955 największe dzieło Kosteckiego „Cień na pokładzie”. Wydanie zestawu nowel „Kilka nocnych godzin” wyglądało w tym kontekście raczej nie na próbę zdyskontowania sukcesów czytelniczych, ile na działalność czysto już komercyjną, utrzymaną w duchu odchodzącej epoki.
Czytaj dalej „Kostecki Tadeusz – Kilka nocnych godzin 2/2009”
Wagonowo, Łopatowo i ulica Pratchawca czyli milicyjny realizm magiczny
„Zbrodnia na eksport” Jeremiego Bożkowskiego lśni niczym skiba czarnoziemu rzucona między ugór przeciętnizny powieści milicyjnej. I to wcale nie za sprawą fabuły, zupełnie przecież standardowej. Świeżość „Zbrodni” kształtują powstacie dwóch głównych milicjantów zespołu śledczego – podporucznik Karbolek i sierżant Fidybus. Drugi atut to wielki dystans autora do pisywanej materii, co widać w zabawie słowem, licznych neologizmach i językowych wygibasach.
Czytaj dalej „Bożkowski Jeremi – Zbrodnia na eksport 3/2009”
Podwarszawski trup z branży futrzarskiej
Lektura „Błękitnych szynszyli” Barbary Gordon dostarczyła mi ze trzy pudy
niekłamanej przyjemności, choć po względem konstrukcyjnym powieść ta na pewno robotą koronkową nie jest. Ma natomiast dość rzadki w milicyjniakach powab miękkiej autorefleksji bohaterów i pewne pokłady gładkiego psychologizowania. A to już bardzo wiele. Wszystko zaś okraszone dwoma trupami.
LINK Recenzja Jana Bielickiego
LINK Recenzja Izy Desperak
LINK Recenzja Adama Sykuły
Piękna Zuzanna w świecie ponurych chłopców
Właśnie wydane wznowienie „Dziewczyny znikąd” dzieli od pierwszego wydania równo 45 lat. Dziś czytamy tę wczesna powieść Heleny Sekuły jak baśń o milicjantach złodziejach i ukrytej w tytule Zuzannie, która zeszła na złą drogę, lecz z pomocą stróży prawa udało się jej stamtąd zawrócić i na powrót zasilić szeregi zdrowej części społeczeństwa.
LINK Recenzja Wiesława Kota
LINK Recenzja Roberta Żebrowskiego
Niepewna denatka w pociągu pod Koninem
I. J. Kryspin, autor czy też autorka, to kolejna tajemnicza postać na niwie polskiej powieści milicyjnej. Ograniczenie imion do samych inicjałów, to zabieg znany z klasyki światowej. Kryspin postępuje tu w duchu E. L.Doctorowa.
Z tym, że Kryspin napisał książkę nieco krótszą, skrojoną na na 127 stron na potrzeby serii z Czerwona Okładką.
LINK Recenzja Ewy Helleńskiej
LINK Recenzja Iwony Mejzy
LINK Recenzja Wiesława Kota
LINK Recenzja Mariusza Młyńskiego
Tajemnice nudnego striptizu
Jerzy Edigey był niewątpliwie kolosem powieści milicyjnej. Od końca lat 50. do początku 80. wydał około pięćdziesięciu pozycji z tej dziedziny. Było wśród nich kilka książek z akcją osadzoną poza Polską. To także przypadek omawianego „Pensjonatu na Stranvagen”.
Czytaj dalej „Edigey Jerzy – Pensjonat na Strandvägen 60/2009”
LINK Recenzja Wojciecha Dymarka
Najmroczniejszy mrok
Gdy Tadeusz Kostecki pojawił się na firmamencie powieści milicyjnej, by wkrótce zająć miejsce jej prekursora, kolosa i mistrza w jednym, miał już ugruntowany dorobek jako twórca kultowych i legendarnych westernów – „Kanionu słonej rzeki” „Żółtodzioba”, „Drogi powrotnej płowego Jima”, czy wznowionego ostatnio „Czerwonego diabła”.
Panienka ze szwungiem i niekrępujący ekonomista
99% akcji „Przekładanki” rozgrywa się w kawalerce. Udział biorą dwie osoby. Radca prawny Wołodko i psychiatra Gellert. Panowie spotykają się w mieszkaniu tego pierwszego (czterdziestoletni kawaler !!!), by odsłuchać taśmy z przesłuchań i w toku twórczej dyskusji, żmudnej egzegezy danych, wnikliwej analizy psychologicznej, dojść kto otruł piękną Agnieszkę.
LINK Recenzja Grażyny Głogowskiej
LINK Recenzja Mariusza Młyńskiego
Nasz James Bond z hotelu robotniczego
Wiele osób z mojego pokolenia (już czterdziestolatków) zbierało w dzieciństwie prospekty (dziś powiedzieliśmy foldery) zachodnich film samochodowych. Żeby zdobyć taki folder trzeba było napisać do producenta i czekać z nadzieją na przesyłkę. Łowcą folderów była także bohater książki „Koszta własne”, jedynego kryminału Władysława M. Zdanowicza, chłopak z Kwidzyna. Z tym, że on zbierał foldery jachtów. Nie był świadom, że w jednej z przesyłek otrzymał tajny plan miejsca, gdzie zdeponowano narkotyki. A teraz dysponent towaru przybywa z Francji wprost w Ostrołęckie, by ów plan odzyskać.
Czytaj dalej „Zdanowicz Władysław M. – Koszta własne 75/2009”