Klub Miłośników Powieści Milicyjnej
LINK Recenzja Marzeny Pustułki
LINK Recenzja Mariusza Młyńskiego
Żerowisko uczuć
Historia zbrodni, oczywiście, ale odmienna od standardów. Zapewne dlatego, że jest bardzo kobieca i to widać z punktu.
LINK Recenzja Grzegorza Cieleckiego
LINK Recenzja Mariusza Młyńskiego
NIENAJGORSZE PIERSI I NIEWIELKIE OBROTY
Książka Jerzego Michała Czarneckiego „Fart” łamie nieco konwencję powieści milicyjnej. Trup (tylko jeden) pada w połowie powieści na 94 stronie (utwór liczy stron 222). Natomiast jest gratką dla miłośników naturalistycznych opisów: warstwa obyczajowa jest tu bardzo wyeksponowana , tak, że wątek kryminalny sprawia wrażenie dodatku.
Czytaj dalej „Czarnecki Jerzy Michał – Fart – Trzecia seta 11”
LINK Recenzja Jarosława Kiereńskiego
NOC W DUSZY MILICJANTA
Barbara Gordon należy niewątpliwie do pierwszej ligi autorów powieści milicyjnej, choć nie była tak płodna, jak czołowi autorzy gatunku. Ale pisała przecież książki nie tylko kryminalne. „Dolina nocy” czyli EWA 114 wyróżnia się przede wszystkim tłem społeczno-obyczajowym. To właśnie atmosfera i klimat utworu oraz liczne wątki poboczne zdają się być ważniejsze niż intryga kryminalna, pozostająca wyraźnie na drugim planie, mimo że główni bohaterowie to dwa milicjanci – major Groń i kapitan Bielski.
Czytaj dalej „Gordon Barbara – Dolina nocy – Trzecia seta 29”
DEZERTER DENATEM, A POTEM CISZA
Utwory sensacyjno-kryminalne stanowią bodaj najmocniejszą część w twórczości Zbigniewa Safjana, choć sam autor pisywał je niejako na boku prozy współczesnej czy też współczesno wojennej, która sam bardziej cenił.
LINK Recenzja Marzeny Pustułki
LINK Recenzja Wiesława Kota
Mordują i jedzą
Uwielbiam klimat kryminałów Agaty Christie. Ku swojej wielkiej radości odnalazłam go w powieści Jana Kowala „Dwie filiżanki z arszenikiem”. Już sam tytuł zdradza, że narzędzie zbrodni będzie tradycyjne i szacowne. Miejsce akcji też jest bardzo odpowiednie. Pałacyk na odludziu. Całe zamieszanie dotyczy zamkniętej, małej grupy naukowców, archeologów. Jest też odpowiednia ilość martwych ciał, są namiętności, targające z pozoru spokojnymi ludźmi. Każdy z nich miał powód, by zabić.
Czytaj dalej „Kowal Jan – Dwie filiżanki z arszenikiem – Druga seta 53”
Wakacyjna przygoda, czyli wcale niestabilne życie Roberta K.
„Jesteśmy na wczasach w tych mazurskich lasach” – tak można podsumować historię z (wcale niestabilnego) życia Roberta K.
Czytaj dalej „Gerłowski Andrzej – Stabilne życie Roberta K. – Pierwsza seta 28”
LINK Recenzja Gustawa Czerwińskiego (Grzegorza Cieleckiego)
LINK Recenzja Mariusza Młyńskiego
LINK Recenzja Mikołaja Kwaśniewskiego
Rosnąca wrażliwość czujników czyli kapitan Grzelak odmawia udziału w orgii
Po lekturze „Zielonych i złotych” (1991) postanowiłem zabrać się za „Przystanek przy Gwiaździstej” (1980) Alberta Wojta. Jeżeli pierwsza z tych powieści to późny Wojt, to recenzowana obecnie reprezentuje Wojta środkowego. Posiada niestety wszystkie wady wojtowego pisarstwa.
Czytaj dalej „Wojt Albert – Przystanek przy Gwiaździstej – Pierwsza seta 89”
LINK Recenzja Mariusza Młyńskiego
„Milicyjna brać” w trakcie czynności służbowych
Trochę się nam ten kryminał rozkraczył. „Czerwony alarm” Andrzeja K. Bogusławskiego startuje jak historyjka o „wampirze”. Oto wychuchana panienka imieniem Małgosia zbiesiła się.
Czytaj dalej „Bogusławski Andrzej K. – Czerwony alarm 58/2009”
STRASZLIWE SKUTKI HANDLU CZEKOLADĄ
„- Nie – powiedział major Szczęsny. Potrząsnął głową i powtórzył: – Nie.
Szef służby kryminalnej przyglądał mu się chwilę z miną niezdecydowaną. Odkąd Szczęsny, zresztą wskutek pewnego zbiegu okoliczności, przeszedł do niego jako podwładny, szef nie mógł jeszcze odpowiedzieć sobie na pytanie: dobrze to – czy nie bardzo. Cenił w majorze odwagę, graniczącą nawet z ryzykanctwem (czego nie pochwalał, ale co mu się skrycie podobało), doceniał doświadczenie w rozwiązywaniu trudnych spraw kryminalnych, lubił go za koleżeńskość i poczucie humoru.
Czytaj dalej „Kłodzińska Anna – Złocisty przegrywa 117/2009”
Jak to hutę w Częstochowie budowano…
Gdy już wydaje mi się że poznałem całą twórczość Ryszarda Lassoty z jakiegoś zakątka wyskakuje nowy utwór. Tym razem na zakupach wpadła mi w ręce książeczka „Strome podejście”. I muszę przyznać że jest to najlepsza praca tego autora jaką do tej pory czytałem.