Klub Miłośników Powieści Milicyjnej
„O cholera…”
„O cholera” – to stwierdzenie najczęściej towarzyszyło mi podczas lektury najnowszej w mojej kolekcji książki Ryszarda Lassoty.
W dziale Oprawcowania o autorze – Wojciech Piotr Kwiatek – Jak trafiłem w regiony „zbrodni literackiej”
Śmierć krytyka czyli ludzie, dla których książki są naprawdę ważne
Z książką Wojciecha Piotra Kwiatka jest pewien problem i jest nim właśnie osoba autora.
Czytaj dalej „Kwiatek Wojciech Piotr – Za żadne pieniądze 85/2010”
LINK Recenzja Grzegorza Cieleckiego
LINK Recenzja Mariusza Młyńskiego
Szakale czyli Hieny
Przestępstwo stare jak świat – okradanie grobów. Kapitan Jerzy Moczarski prowadzący śledztwo to zaś nietypowy milicjant, miękki, refleksyjny nawet koledzy mówią o nim „że lubi hamletyzować”. Ale fachowiec, który ma kilku zaufanych kolegów. Oczywiście jeszcze z partyzantki.
Czytaj dalej „Szczerba Ryszard – Szakale 86/2010”
LINK Recenzja Anny Błaszczyńskiej
Opis depresji kapitana Andrzeja Zawadzkiego inspektora Biura Kryminalnego KGMO został tak wiernie oddany , że wręcz namacalnie czujemy jak bardzo się męczy i przeżywa niepowodzenie najlepszy , niestary jeszcze milicjant z KGMO.
Deszcz sukcesów, zazdrość kolegów, gratulacje przełożonych i jedna sprawa, która czyni to wszystko nieważnym.
Wyjątkowo chłodny i ponury początek sierpnia
Po przeczytaniu książki Wojciecha Wiktorowskiego przez jakiś czas szukałem właściwego słowa, którym można by ją określić. I wydaje mi się, że najlepiej odczucia czytelnika oddawałoby określenie, że jest to powieść frapująca. Niezastąpiony redaktor Wydawnictwa Iskry czyli Wojciech Piotr Kwiatek może być naprawdę z niej dumny, ponieważ autorowi udało się stworzyć powieść milicyjną, która unika większości (jeśli nie wszystkich) schematów gatunku.
Czytaj dalej „Wiktorowski Wojciech – Na skraju niżu 88/2010”
LINK Recenzja Mariusza Młyńskiego
LINK Recenzja Grzegorza Cieleckiego
„Pod Kulawym Belzebubem” – jak to ładnie brzmi. Moim zdaniem tytuł to polowa sukcesu, potrafi przyciągnąć jak magnes.
Nadludzko mądry pies, volkswageny i ruska mafia.
Kilka dni temu wpadła mi w ręce książka Joanny Chmielewskiej „Wszelki wypadek”. W notce redakcyjnej przeczytałam, że bohaterami książki są dzieci – Janeczka i Pawełek oraz ich „nadludzko” mądry pies Chaber.
Perski łącznik
Najbardziej cieszą nas te książki, o których istnieniu nie mieliśmy pojęcia. Nie pamiętam, kto i kiedy to powiedział, ale podpisuję się pod tym bon mottem obiema rękoma.
Czytaj dalej „Kaweh Pur Rahnama – Dziesięciu Irańczyków i trup w Warszawie 91/2010”
LINK Recenzja Wiesława Kota
LINK Recenzja Mariusza Młyńskiego
Nie taki strach straszny jak go malują
Anna Kormik to pseudonim Ireny Szymańskiej, polskiej tłumaczki literatury pięknej, pisarki, wydawcy. Po tym nazwiskiem Irena Szymańska napisała dwie powieści kryminalne – „Kto się bał Stefana Szaleja” ( zrecenzowana na potrzeby Klubu prze kolegę Bartosza Brzózkę ) i właśnie „Cichą śmierć”.
Zaułek diabła czyli niestandardowe wykorzystanie czaszki kozła
Wielka Brytania, połowa lat trzydziestych XX wieku. Lidia Langstone, dama z wyższych sfer z syndromem ofiary przemocy rodzinnej, spakowawszy kilka najniezbędniejszych rzeczy ucieka od męża sadysty.