Klub Miłośników Powieści Milicyjnej
DEZOKSYKARBONACJA NUKLEODOTYWNA, CZYLI ŚMIERĆ Z ERLENMEJERKA
Tak się nie zaczyna recenzji, ale nie mogę się powstrzymać i to, co powinno być na końcu, będzie na początku: Ta książka jest świetna !!! Teraz już ze spokojem mogę rozpocząć swoją recenzję.
„Janek” donosi …
Stoję przed trudnym zadaniem, bo mierzę się z gigantem, którego wszyscy znają, lubią i mają na ten temat dużo informacji. Nie mam zamiaru powielać tego, co wszyscy wiedzą, ani też tworzyć recenzji molocha – wręcz przeciwnie. No, ale może uda mi się przekazać coś, o czym nie wszyscy Klubowicze wiedzą. Postąpiłem dość nietypowo, bo opisuję trzy tomy razem, ale to nie ma być recenzja każdego z nich, ale raczej ciekawostki dotyczące tego zjawiska i wskazanie, że przynajmniej jedno z opowiadań to klasyczny kryminał. A więc do rzeczy.
Czytaj dalej „Zbych Andrzej – Stawka większa niż życie 25/2022”
LINK Recenzja Macieja Szwedowskiego
Pozwolę sobie nie zgodzić się z moim poprzednikiem, który w swojej recenzji odsądził tę książkę od czci i wiary; owszem, nie jest to literackie arcydzieło, raczej typowe, „Labiryntowe” rzemiosło ale też nie jest to powieść, której nie da się czytać. Kolejna książka autora, „Spotkanie na Montmartre”, nie jest zaś napisana według schematu „kopiuj-wklej” – jej akcja rozgrywa się trzy lata później niż w „Gospodzie w Liesetall”, siłą rzeczy więc pojawiają się tam te same postacie, a główna bohaterka nie jest już doktorantką tylko wykładowczynią.
Czytaj dalej „Górecki Gustaw – Gospoda w Liesetall 186/2022”
LINK Recenzja Roberta Żebrowskiego
W kryminałach zawsze najwyżej ceniłem pewne niedopowiedzenie, pozostawienie czytelnikowi pewnego marginesu dla własnych przemyśleń i podejrzeń. Tymczasem tutaj karty zostają wyłożone na stół już na piątej stronie tekstu: tam dowiadujemy się, że dyrygentem orkiestry grającej według tytułowej partytury zbrodni jest generał Reinhard Gehlen, szef niemieckiej agencji wywiadowczej. Czytaj dalej „Ziemski Krystyn – Partytura zbrodni 176/2022”
„– Blondynka z podbitym okiem? Della, to co najmniej intrygujące. […] – Ma bardzo jasne włosy, dość duże niebieskozielone oczy i długie rzęsy” – i w tym momencie moje przekonanie o jako takiej znajomości angielszczyzny legło w gruzach: oryginalny tytuł „The Case of the Black-Eyed Blonde” przetłumaczyć można tylko jako „Sprawa czarnookiej blondynki”.
Czytaj dalej „Erle Stanley Gardner – Blondynka z podbitym okiem 132/2022”
LINK Recenzja Grzegorza Cieleckiego
Po co jest ten Miś?
„Nie wiedzieliśmy, jaki był naprawdę Miś. Wszyscy uważali go za człowieka skrytego, nie uzewnętrzniającego swoich uczuć. Tym gorzej, ponieważ nam jest przez to trudniej rozgryźć Misia.” Miś całkiem nierozgryziony, za to dość gruntownie martwy został znaleziony przy torach koło Otwocka. Do czego na pewno by nie doszło, gdyby trzymał się przedwojennej oficerskiej emeryturki i nie próbował fikać w światku handlarzy dzieł sztuki. A fikał tak oto, że na przykład „Na podstawie zdjęcia mógł dokonać ekspertyzy. Nieraz zdarzało się, że w ten sposób dowiadywał się, kto posiada naprawdę wartościowy obraz. Stwierdzał wówczas, że to jest, powiedzmy, obraz ze szkoły monachijskiej z końca XIX wieku, wart najwyżej 300 złotych”. Choć bohomaz wart był z dziesięć razy więcej. Po czym na dłuższy czas zapadała cisza. A potem ni z gruchy ni z pietruchy u posiadacza zjawiał się przypadkowy „znawca sztuki”, który – idiota! – dawał za płótno nawet 400 złotych. I posiadacz sprzedawał z pocałowaniem rączki, szczęśliwy, że trafił na frajera.
Czytaj dalej „Drohiczyn Walerian – Feralny wtorek 3/2021”
Nie rezygnujmy z marzeń nawet gdy inni się śmieją, realizujmy je...
Powrót do świata dorosłych bywa czasami bolesny. Przynajmniej mnie zabolało. Po świętach zastosowałam taryfę ulgową i z przyjemnością przeczytałam jeszcze parę opowiadań oraz jedną, ulubioną książkę pana Edmunda Niziurskiego. Z przykrością muszę stwierdzić , że zaliczenie ich do kryminałów byłoby nieco naciągane.
Czytaj dalej „Gordon Barbara – Bez atu 9/2011”
LINK Gazetowiec – Marcin Dor, Zagadka majowej nocy
„KIEDY WRACAJĄ UMARLI” CZYLI JAK MOŻNA BYŁO PRZEMYCAĆ ZŁOTO I WALUTY
Trzydziesty szósty zeszyt serii „Ewa wzywa 07…” to utwór Aleksandra Minkowskiego „Kiedy wracają umarli”.
Czytaj dalej „Minkowski Aleksander – Kiedy wracają umarli 15/2011”
Zatrzęsienie schematów + szczypta egzotyki = „Prezent dla Barbary”
Recenzję „Prezentu dla Barbary” najlepiej zacząć od pierwszego zdania tego zeszytu Ewy: „Porucznik Mikucki wracał z urlopu do domu”. Tym razem urlop nie był jednak spędzany na żaglówce na Mazurach, nad polskim Bałtykiem czy na wędrówkach po Tatrach czy bieszczadzkich szlakach. Porucznik przekracza albowiem polsko- czechosłowacką granicę przyjaźni, jako że wraca z wycieczki autokarowej do Warny. Na tej wycieczce zresztą wszystko odwrotnie niż zwykle: nawet w Bułgarii padał deszcz, ale za to nikt z uczestników wyjazdu naprawdę niczym nie handlował.
Czytaj dalej „Szczypiorska Ewa – Prezent dla Barbary 55/2011”
„Gdy ginie utarg z Wesołego Juhasa”
„Spadanie Korony” to książka ciekawa tylko dla śledzących przemiany w stylu pisania Ryszarda Lassoty. Jeśli kogoś tak jak mnie bawi śledzenie przygód kolejnych młodych robotników z ambicjami lub chłopaków wyciąganych z opresji dzięki treningom w klubie sportowym ten koniecznie powinien zapoznać się z tą opowieścią.
Czytaj dalej „Lassota Ryszard – Spadanie Korony 19/2010”