Klub Miłośników Powieści Milicyjnej
Nie wierz na słowo.
John Dickson Carr pisywał także pod pseudonimem Carter Dickson.Ten urodzony 30 listopada 1907 roku w Uniontown pisarz, jest wybitnym twórcą powieści kryminalnych.
Czytaj dalej „John Dickson Carr – Tabakierka cesarza 181/2011”
LINK Recenzja Ewy Helleńskiej
LINK Recenzja Roberta Żebrowskiego
Kolejny pseudonim, a pod nim ukrywający się kolejny znany autor powieści dla dzieci i młodzieży, dodatkowo próbujący swoich sił w literaturze kryminalnej.
Adam Bahdaj (bo o nim mowa) pod pseudonimem jak wyżej napisał 4 powieści sensacyjne.
LINK Recenzja Roberta Żebrowskiego
Sobowtór profesora Rawy to jedna z największych przygód mego dzieciństwa. Straszna ramotka, gdzie na polski wynalazek polują szpiedzy obcych mocarstw, a szpiegowską szajkę rozpracowuje grupa dzieciaków, to schemat beznadziejnie passe, nawet w tak mistrzowskim wykonaniu jak we wczesnych utworach Niziurskiego.
Czytaj dalej „Szklarski Alfred – Sobowtór profesora Rawy 5/2012”
LINK Recenzja Roberta Leśniewskiego
LINK Recenzja Roberta Żebrowskiego
„RUDA MODELKA” CZYLI PRZEWODNIK PO NOCNYM ŻYCIU STOLICY
Zdarzają się takie kryminały, w których śledztwo jest prowadzone nie tylko przez milicję. Różne postronne osoby pomagają organom ścigania w bardziej lub mniej świadomy sposób. Czasem bardziej przeszkadzają, ale ich intencje bywają szlachetne. Do takich książek należy „Ruda modelka” Dominika Damiana.
LINK Recenzja Rafała Figla
LINK Recenzja Grzegorza Cieleckiego
I znowu „chytry dwa razy traci”…
„Bardzo dużo pajacyków” to kolejny klasyk polskiej powieści milicyjnej wznowiony po latach przez Przedsiębiorstwo Wydawnicze „Rzeczpospolita” .
Czytaj dalej „Zbych Andrzej – Bardzo dużo pajacyków 70/2012”
LINK Recenzja Jarosława Kiereńskiego
LINK Recenzja Grzegorza Cieleckiego
Okulary ze strzałkami, czyli „słaby punkt rozciągający twardego faceta na ziemi”
Dzisiejsza recenzja będzie trochę inna niż dotychczas przeze mnie napisane z kilku powodów. Nie będę streszczać fabuły, bo, po pierwsze została ona dokładnie przedstawiona przez moich poprzedników ( recenzja Prezesa i kolegi Jarka Kiereńskiego), po drugie , wg mnie cała fabuła da się streścić w kliku zdaniach — ukradł, zabił, uciekł, złapali go.
Czytaj dalej „Nawrocka Barbara, Doński Ryszard – Akcja „Chirurg” 78/2012″
LINK Recenzja Grzegorza Cieleckiego
Qui pro quo w Garwolinie
Listopad, Garwolin, rok 1967 – czas skrajnie ponury. Zwłaszcza, że w pożarze magazynu spłonął pewien pijaczek boży, nazwiskiem Kamiński (bo jak się można nazywać w Garwolinie?).
Czytaj dalej „Nawrocka Barbara – Tajemnicza katarynka 26/2013”
DENAT BIEGAŁA, ZAWÓD DYREKTOR
Książka „Proces poszlakowy”, Barbary Gordon, to rzadka w naszej sztuce (literaturze, dramacie i filmie razem wziętych) próba ukazania przestępstwa poprzez pryzmat sali sądowej.
Czytaj dalej „Gordon Barbara – Proces poszlakowy – Trzecia seta 37”
Powieść dla zuchwałych, czyli czwarty stopień przerażenia
Gdy dowiedziałam się od Prezesa, że przypadnie mi zaszczyt recenzowania powieści p. Kłodzińskiej, byłam przerażona.
Czytaj dalej „Kłodzińska Anna – Nie bój się nocy – Trzecia seta 48”
NIECZYTAJĄCA SIĘ OPOWIEŚĆ
Książka pt. „Dom na wzgórzu” okraszona jest na końcu czymś, co Jan Koprowski, poeta, prozaik, tłumacz i publicysta, nazwał „zamiast posłowia” – są tam opisane kulisy powstania tego dziełka, jakie były jego założenia, pomysły i inspiracje.
Czytaj dalej „Koprowski Jan – Dom na wzgórzu – Trzecia seta 54”