Klub Miłośników Powieści Milicyjnej
LINK Recenzja Remigiusza Kociołka
Lubię czytać opowiadania, zwłaszcza jeżeli ktoś ma dar zwięzłego, obrazowego pisania tak jak Zygmunt Sztaba. Trudno nazwać „Lwa majora Erazma” kryminałem milicyjnym, mimo iż powstał trzydzieści dwa lata temu a milicjanci niekoniecznie z imienia i nazwiska przewijają się przezeń gęsto.
LINK Recenzja Izy Desperak
LINK Recenzja Grzegorza Cieleckiego
Dlaczego właśnie Niziurski?
Gdy w maju 1978 roku otrzymałam nagrodę za zajęcie pierwszego miejsca w konkursie pięknego czytania , nie przypuszczałam , ze kiedyś przyjdzie mi recenzować twórczość mistrza Niziurskiego.
„Życie nierzadko stawia nas wobec sytuacji trudnych, ale nigdy wobec sytuacji bez wyjścia. Nie znaczy to bynajmniej, ze wyjście prowadzi z reguły w pożądanym przez nas kierunku i zawsze gdzie indziej niż na cmentarz. Naszym ludzkim prawem jest jednak to, by poszukiwać wyjścia właśnie w pożądanym kierunku i – zgodnie z moją własną dewizą – umierać tylko w ostateczności.”
Czytaj dalej „Bogomił Rajnow – Umierać tylko w ostateczności 3/2012”
Nie wiem czy „Wakacje z duchami” nadal są na liście lektur szkolnych. W 1987 roku jeszcze były i słusznie. Do sięgnięcia po książkę Bahdaja skusiły mnie wspomnienia filmu, to słynne „przebacz mi Brunhildo!” i chęć sprawdzenia czy „Wakacje z duchami” podziałają mi tak samo na wyobraźnię jak chociażby „Klub włóczykijów” Niziurskiego.
Jak czytam w Wikipedii: „Pitawal to ogólna nazwa publikacji wydanej drukiem, zawierającej publicystycznie opracowany zbiór sprawozdań z głośnych rozpraw sądowych w sprawach kryminalnych, rzadziej cywilnych.
Czytaj dalej „Derenda Jerzy, Sygit Bogusław – Pitawal Bydgoski 12/2012”
LINK Recenzja Anny Lewandowskiej
Długotrwałe zauroczenie.
Lesio to Lesio, nie ma takiego drugiego w naszej literaturze, a i w życiu zapewne by można ze świecą szukać i nie znaleźć, co stwierdzam ze smutkiem. Artystyczna dusza uwięziona w ciele architekta.
Mistrz szczegółu.
Jerzy Edigey oprócz kryminałów pisywał także, jako reporter sądowy, reportaże do „Ekspresu reporterów”. Rok 1982, Jerzy Edigey wyjeżdża na prowincję, do Wyszkowa. To w Wyszkowie miała miejsce wielomilionowa afera, po której pozostał zamknięty na klucz lokal gastronomiczny.
Czytaj dalej „Edigey Jerzy – Rzeka wódki w Wyszkowie 53/2012”
Przeczytałam „Nowe przygody Marka Piegusa” i odłożyłam je na półkę. Przeczytałam je szybko, od sceny do sceny, wręcz zmęczona natłokiem zdarzeń i osób. Przeczytałam i nie byłam w stanie przypomnieć sobie kto z kim i dlaczego? Czytaj dalej „Niziurski Edmund – Nowe przygody Marka Piegusa (również niewiarygodne) 56/2012”
LINK Recenzja Marzeny Pustułki
Ludzie jednak nie są dobrzy.
Taka oto myśl towarzyszyła mi w czasie czytania tej, doskonale skonstruowanej książki. Nie wiem dlaczego żyjąc w świecie książkowego kryminału, do tej pory przekonana byłam o przewadze dobrych stron natury ludzkiej nad złymi. Chyba byłam nieco naiwna.
Czytaj dalej „Krajewski Marek, Czubaj Mariusz – Róże cmentarne 63/2012”
Śledztwa komisarza Maigreta są zazwyczaj fascynujące. Ten leniwy spokój i systematyzm, ta nieuchronność zdarzeń i pewna powtarzalność, która nigdy nie jest nudna. Komisarz Maigret zawsze wie co powinien zrobić i już zazwyczaj w fazie początkowej śledztwa typuje sprawcę. Typuje prawidłowo. Nigdy nie znudziło mnie jego dochodzenie do prawdy i udowadnianie ponad wszelką wątpliwość przebiegu zdarzeń.
Czytaj dalej „Georges Simenon – Maigret i tajemniczy konfident 64/2012”