Klub Miłośników Powieści Milicyjnej
Kilka słów o tym, jak zgubne może być kolekcjonowanie starej biżuterii…
Rozmyślając o kolejnej recenzji dla Klubu zdecydowałam się na „Donoszę ci, Luizo…” Noela Randona (czyli Tadeusza Kwiatkowskiego), kolejny tytuł z serii moich „francuskich” kryminałów.
Francuska wojna amerykańskich gangsterów
Po krótkiej taktycznej przerwie poświęconej Annie Kłodzińskiej i porucznikowi Szczęsnemu wracam do serii moich „francuskich” kryminałów Noela Randona. Czytaj dalej „Noël Randon – Cały ogień na Laleczkę 82/2010”
Śmierć w tureckim tyglu
Jak powszechnie wiadomo, kryminały pisali nawet klasycy. Już niejaki Szekspir w „Hamlecie” nakreślił standard do którego równać starają się współcześni twórcy – jak choćby Quentin Tarantino we „Wściekłych psach”. Jakby dobrze poszukać, to i u Sofoklesa by się sporo znalazło, a dzisiejsi autorzy zamiast wymyślać nowe historie żonglują od niechcenia antycznymi wątkami.
Czytaj dalej „Orhan Pamuk – Nazywam się Czerwień 140/2010”
Kryminał zaklęty
Kto dziś nie pisze kryminałów? Może jeden Konwicki. Za to inni autorzy pokrywają Polskę zbrodnią dywanowo. Krajewski tłucze o Wrocławiu, Wroński o Lublinie, Smura o Poznaniu, a Klejnocki (nie on jeden) o Warszawie.