Klub Miłośników Powieści Milicyjnej
Bristol
„Kozioł to lwowianin, jeden z najlepszych kasiarzy w Europie. (…) Dopiero teraz wrócił do kraju jako turysta. Jak tylko otrzymałem tę wiadomość, od razu pomyślałem, że będziemy mieli nowe kłopoty.
-Gdzie on mieszka?
-W „Bristolu”, jak przystało na zamożnego Anglika”
Zygmunt Zeydler-Zborowski, „Tajemniczy turysta” w: „Gość z Londynu”, str. 186
LINK Klubowa Księgarnia
LINK Recenzja Marzeny Pustułki
Minęły dwa lata od śledztwa opisanego w poprzedniej książce Jacka Roya czyli „Czarny Koń zabija nocą”; major Szymański, zgodnie z przypuszczeniami, awansował na podpułkownika, a Arystoteles Bax, detektyw-amator przed którym pada na kolana już chyba cała polska milicja, odzyskał dla naszej ojczyzny cztery płótna Velazqueza.
Na tropie złodzieja kolejowego
Erich Kastner (1899-1974) pisał przede wszystkim książki dla dzieci i młodzieży, z których część przetłumaczono na język polski. Poza powieścią „Emil i detektywi” były to m.in.: jej kontynuacja – „Emil nad morzem”, „Latająca klasa”, „Michałek z pudełka zapałek”.
Tajemnica samotnego domostwa
M. Baudouy (1909-1997) to francuski pisarz, autor przede wszystkim literatury dla dzieci i młodzieży. W Polsce wydano tylko dwie jego książki: w roku 1973 „Skrzydlatego obrońcę”, a dwa lata później „Władcę stromych wzgórz”. Pod pseudonimem François Vernières napisał dwa kryminały, ale u nas się nie ukazały. Recenzowana pozycja liczy 131 stron, jej cena okładkowa to 10 zł. Po raz pierwsze powieść tę wydano we Francji w roku 1962.
Czytaj dalej „Michel-Aime Baudouy – Skrzydlaty obrońca 22/2026”
W Europejskim równo pół wieku temu
„Od blisko dwóch godzin pan Roman, barman w narożnym barku Hotelu Europejskiego, chętnie wypełniał polecenia tego gościa. A facet mimo wczesnej aury wolał widać samotność przy kieliszku niż spacer lub towarzystwo którejś z pań otaczających stoliki sąsiadującej z barkiem kawiarni”
Andrzej Zarzycki, „Ślad prowadzi w przeszłość”, str.5
LINK Klubowa Księgarnia
LINK Recenzja Anny Lewandowskiej
Majorowi Downarowi nie jest dane spędzić spokojnego urlopu w Sopocie – w pensjonacie, w którym chciał oderwać się od kryminalnych spraw, zostaje zamordowana Halszka Skoczyńska, żona sławnego profesora archeologii. Kapitan Michał Sarnecki z Komendy Wojewódzkiej w Gdańsku prosi Downara o pomoc; major początkowo kręci nosem, ale szybko wciąga się w sprawę („Największy feler jest w tym, że mnie ta historia zaczyna naprawdę interesować.
Czytaj dalej „Zeydler-Zborowski Zygmunt – Nieudany urlop majora Downara 21/2026”
Mądry człowiek mówi mało słów
Do tej pory zrecenzowałem dwie pozycje Stanisława Kowalewskiego, do tego obie o tym samym tytule: „Kiedy mija noc”. Są one do siebie podobne, ale jednak się różnią. Recenzowana powieść liczy 171 stron, a cena okładkowa to 12 zł. Po przeczytaniu tej książki stwierdziłem, że jej okładka jest fenomenalna. Wszystko, co ważne, jest na niej ujęte. Szkoda tylko, że liście są takie do akacjowych niepodobne. Odnośnie miodu, to nie pamiętam, czy jadłem akacjowy. Na pewno jednak miałem do czynienia z akacją, a konkretnie z jej liśćmi. Jako dzieciak rwałem je dla królików, które je wprost uwielbiały.
Czytaj dalej „Kowalewski Stanisław – Nie ma ceny na miód akacjowy 20/2026”
Dziennikarskie śledztwo w sprawie dywersji z wykorzystaniem promieni zakłócających
Witold Zegalski (1928-1974) do tej pory był mi nieznany. Recenzowana pozycja liczy 230 stron, a jej cena okładkowa to 12 zł. Wydano ją w serii „PAS”, w której wydawano też kryminały.
Czytaj dalej „Zegalski Witold – Krater czarnego snu 19/2026”
Tajemnica zjedzonych jabłek
Tove Marika Jansson (1914-2001) była fińską pisarką pochodzenia szwedzkiego, pisząca właśnie w tym języku. Zasłynęła z serii książek o Muminkach, wydanej w latach: 1945-1970, składającej się z 9 części. W PRL-u wydano 8 z nich, Akcja opowiadań toczyła się w Dolinie Muminków położonej gdzieś w Finlandii. Głównymi bohaterami były dwunożne, hipopotamopodobne Muminki – Muminek, Mamusia Muminka i Tatuś Muminka, a pozostałymi – m.in.: Mała Mi, Mimbla, Ryjek, Włóczykij, Migotek, Panna Migotka, Buka, Paszczaki, Hatifnatowie i Filifionki. Muminki były bohaterami nie tylko książek, ale też komiksów, filmów, w tym seriali, a także spektakli teatralnych, telewizyjnych i radiowych.
Zwierzęcy detektywi
Nie pamiętam już, czy oglądałem film rysunkowy, na podstawie którego powstała ta książeczka, należący do trzeciej serii cyklu „Biuro Rzeczy Znalezionych” wytwórni „Ekran” z ZSRR. Recenzowana pozycja należy zaś do serii „Bajka Filmowa”, w której wydano m.in. kilka (-naście?) zeszytów zatytułowanych: „Ja Ci pokażę”/”Ja Ci jeszcze pokażę”/”Już ja Ci pokażę”/”Czekaj, ja Ci pokażę”, powstałych na podstawie kultowej radzieckiej serii filmów animowanych znanych w Polsce jako „Wilk i zając” („Nu, pagadi!”). „Sroka złodziejka” liczy 18 stron, a ceny okładkowej nie wydrukowano.