Żołnierowicz Tadeusz i inni – Wirowanie… 340/2024

  • Autor: Żołnierowicz Tadeusz i inni
  • Tytuł: Wirowanie…
  • Wydawnictwo: Pomorze
  • Rok wydania: 1984
  • Nakład: 5150
  • Recenzent: Robert Żebrowski

„Wściekły” i zabójstwa z nieznanych motywów

„W styczniu 1984 roku minęło 25 lat w życiu bydgoskiej gazety „Dziennik Wieczorny”. To stanowi pretekst do wydania gazety większej, obszerniejszej, lecz zawierającej teksty już przeczytane. Ich wybór, dokonany raczej metodą próby niereprezentatywnej, stanowić może ułomne świadectwo, ale jednak świadectwo charakteru tego zespołu. I jest, jak to najczęściej w popołudniówce bywa, nie zawsze pełnym, lecz jednak dynamicznym, dokonywanym na gorąco, zapisem okruchów życia, czasu, spraw ważnych w danym momencie i problemów istotnych w szerszym kontekście, dokumentem wysiłku, pracy, walki, a także upadku”.

Recenzowana pozycja liczy 341 stron, a jej cena okładkowa to 100 zł. Zwraca uwagę niski nakład, wg mnie zbyt niski jak na tak porządny zbiór tak wielu niezłych reportaży. Reportaże te pochodzą z lat 1959-1983.

Tematyka, jak to w życiu, jest bardzo różnorodna. Mamy opisane m.in.: uzdrowiciela Harrisa, gwardzistę armii pruskiej z początku XX w. – Mikołaja Kuźmińskiego, porucznika inż., pilota I klasy Tadeusza Kuziorę, który wraz z Mirosławem Hermaszewskim i dwoma innymi pilotami szykowany był do lotu w kosmos, pożar ropy w Krzywopłotach pod Karlinem, licytację w „Polmozbycie” „topielców” wyłowionych z Wisły tj. Fiatów 125p. i Zastaw 1100p pochodzących z zatopionej barki, akcję gaśniczą pożaru potężnego kompleksu leśnego, utonięcie w szambie czterolatka, odnalezienie cmentarza Prasłowian, mordzie Bydgoszczan dokonanym przez Niemców we wrześniu 1939 roku.

W części zatytułowanej „Tajemnica cmentarnej studni” mamy zaś 9 reportaży kryminalnych. Tytułowe (z roku 1982 autorstwa Grażyny Ostropolskiej) ,dotyczy zabójstwa niewygodnego męża przez kochanka żony i utopienia zwłok w studni na cmentarzu. „Moja przygoda z „człowiekiem bez życiorysu”” (1976, Andrzej Białoszycki) opowiada o oszuście, który bez wymaganych uprawnień zatrudniał się jako psycholog, w tym także kliniczny. „Poszedł siedzieć” (1982, Ewa Łukaszek) to historia ograbienia majątku rolnika, w czasie, kiedy odbywał on karę pozbawienia wolności za niepłacenie alimentów. „Ping-pong z oszustem” (1977, Jerzy Jaśkowiak) dotyczy sprzedaży przez Bydgoszczanina unikalnej kolekcji znaczków ob. Austrii za kwotę 236 tysięcy marek zachodnioniemieckich, które to banknoty w całości były falsyfikatami. „Pułapka na dzika” (1977, Roman Męczyński) opisuje śmierć człowieka właśnie w pułapce zastawionej na dzika. „Smutna kolejka nieuczciwych” (1983, Jacek Deptuła) dotyczy oszustw przy pobieraniu kredytów bankowych dla młodych małżeństw. „Transakcja z kilkoma niewiadomymi” (1980, Tadeusz Żołnierowicz) opowiada o podejrzanej transakcji sprzedaży samochodu i pobiciu nowego właściciela. ”Jad” (1973, Roman Męczyński) to historia pobicia z użyciem noża kierowcy ciężarówki, który nieprawidłowo ją zaparkował.

Najważniejsze wg mnie opowiadanie to pochodzące z roku 1980 „Śmierć z nieznanych motywów. Z archiwów MO” autorstwa Tadeusza Żołnierowicza. Opisał on sprawę serii zabójstw we Wrocławiu, na kanwie, której to historii nakręcono film pt. „Wściekły” z Bronisławem Cieślakiem. W roku 1946 w parku przy zbiegu ulic Tarnogórskiej i Morcinka zastrzelono kobietę. Na miejscu zdarzenia znaleziono łuski pistoletowe kal. 9 mm. Z uwagi na to, że kobieta nie miała przy sobie żadnych dokumentów podjęto czynności identyfikacyjne. Dopiero po kilu tygodniach intensywnego śledztwa ustalono, że była to 45-letnia Anna S., która przyjechała do Wrocławia by odnaleźć swojego przygodnego znajomego, który podczas pobytu w jej domu ukradł jej dużą kwotę pieniędzy. Jednak to nie on był sprawcą zbrodni. 10 lat później w bramie jednego z budynków znaleziono zwłoki 46-letniego Henryka N., który został zabity strzałem z daleka, oddanym z broni kal. 5,6 mm. Dwa miesiące później przy wejściu do willi na Biskupinie został zastrzelony Józef S. Okazało się, że strzelano do niego z tej samej broni, z której zabito Annę S., a na miejscu zbrodni znaleziono oprawkę zegarka należącego kiedyś do Henryka N. W niedługo potem, z tej samej broni, zabity został w swoim mieszkaniu Józef W. Strzelono do niego z zewnątrz, w czasie kiedy podszedł do okna. W sprawie tej zatrzymano kilkadziesiąt osób, ale nie było wśród nich zabójcy. Przełom nastąpił w roku 1958, kiedy to pewien milicyjny wywiadowca z Komendy Miasta patrolował halę targową.

Kto był zabójcą, jakie dowody przeciwko niemu zebrano, z jakich powodów mordował, jak zakończyła się sprawa w sądzie? O tym przeczytajcie sami, bo naprawdę warto sięgnąć po tę książkę. Klubowym ekspertem od Tadeusza Żołnierowicza jest nasz Prezes, wielokrotny recenzent jego książek, a powyższe opowiadanie znalazło się w tomie nr 120 „Serii z Warszawą” pt. „Z archiwów MO (4)”.