- Autor: Mąka Henryk
- Tytuł: Piraci naszych dni
- Wydawnictwo: GLOB
- Rok wydania: 1987
- Nakład: 30000
- Recenzent: Robert Żebrowski

Awantury morskie
O Henryku Mące pisałem w recenzji książki „Kapitan schodzi ostatni”. Recenzowana pozycja liczy 213 stron, a jej cena okładkowa to 200 zł. Jest to zbiór opowiadań dotyczących aktów piractwa morskiego, ale też i innych przestępstw na wodzie, które miały miejsce w czasach powojennych, w różnych miejscach świata (w tym na polskiej części Bałtyku), dokonanych w różny sposób, w różnych celach, na statki różnych bander (w tym polskiej), przez sprawców różnych narodowości (w tym też przez naszych rodaków).
Mamy m.in. opowieść o naszym statku „Praca” zaanektowanym w roku 1953 przez Tajwan. Jest głośna historia statku „Rainbow Warrior” protestującego przeciwko francuskim próbom nuklearnym w Polinezji, wysadzonym w powietrze w roku 1985 nowozelandzkim porcie Auckland przez francuskie służby specjalne DGSE. Jest też opis porwania – w roku 1985 – włoskiego statku „Achille Lauro” na wysokości Egiptu przez Palestyńczyków ze zdelegalizowanej przez OWP ekstremistycznej grupy Frontowa Linia Ognia.
Najciekawsze dla mnie wydarzenie miało miejsce w dniu 24 lipca 1971 roku, kiedy to w porcie w Darłowie, dwóch mężczyzn, po uprzednim napadzie i rozbrojeniu wartownika WOP, dokonało porwania łodzi pościgowej tej formacji, a jako zakładników wzięło dwóch przypadkowo spotkanych tam chłopców, zapraszając ich na pokład pod pretekstem przejażdżki. Porywacze wzięli kurs na Szwecję, a potem zmienili go na Bornholm. Kiedy zaczęło brakować im benzyny, sterroryzowali załogę „Watry” – jednostki szkolnej Harcerskiego Ośrodka Morskiego ze Szczecina i zabrali im … ropę. W pościg za sprawcami wysłano samolot patrolowy WOP – An-2, ścigacze marynarki wojennej, motorówkę milicyjną – taką samą jak skradziona łódź, kuter ratowniczy R-3, a w gotowości pozostawały dwa wojskowe śmigłowce z płetwonurkami. Do działań przyłączyły się też kutry rybackie, w tym superkuter Dar-150.
Wśród innych opisanych zdarzeń, są też takie, w których sprawcami byli Polacy chorzy „na RFN”, „na Anglię” oraz „na Szwecję”. Opisane mamy: z roku 1956 ucieczkę naszego lugrotrawlera na Morzu Północnym, w pościgu za którym wzięła udział tzw. baza rybacka, z roku 1969 sprawcę z kilkukilogramowym ładunkiem dynamitu na statku wycieczkowym „Balladyna”, z roku 1970 porywacza z nitrogliceryną na pokładzie wodolotu „Kometa I” i z tego samego roku pirata z granatami na statku wycieczkowym „Alina”, a z roku 1983 przestępcę z myśliwskim nożem na pokładzie wodolotu „Daria” (te cztery zdarzenia miały miejsce na Bałtyku). Jak widać pomysłowość (czyt. głupota) odnośnie doboru narzędzia przestępstwa nie zna granic (zabrakło jedynie broni palnej).
Jak dla mnie książka ta jest informacyjnym majstersztykiem. Do tego napisana jest w sposób bardzo przystępny. Nic, tylko czytać!
