Autor nieznany – Proces Milica Petrovica 460/2025

  • Autor: Nieznany
  • Tytuł: Proces Milica Petrovica czyli kulisy „dyplomacji” titowskiej
  • Wydawnictwo: Książka i Wiedza
  • Rok wydania: 1950
  • Nakład: 10500
  • Recenzent: Robert Żebrowski

„Murzyn zrobił swoje, Murzyn może iść do aresztu”

Choć recenzowana pozycja do żadnej serii nie należy to razem z innymi tego typu „dziełami” (m.in. „W służbie obcego wywiadu”, ”W cieniu Kurii Krakowskiej”, „Ludzie bez ojczyzny”, „Szpieg w kardynalskiej purpurze”, „Droga zdrady”, „Wężowe studnie”, „Kulisy wywiadu angielskiego w Polsce”, „Faszyści nie mają ojczyzny”, „Biała plebania”) powinna znaleźć się w serii, którą można by nazwać „Gadzinówka”. Książka liczy 42 strony, a jej cena okładkowa to 50 zł.

W dniu 29 sierpnia 1948 roku został zatrzymany pod zarzutem uprawiania szpiegostwa obywatel Jugosławii pochodzenia serbskiego – Milic Petrovic, przedstawiciel Ministerstwa Komunikacji. Przeprowadzona w jego mieszkaniu w Chorzowie rewizja ujawniła tajne dokumenty dotyczące polskich zakładów przemysłowych.

„Petrovic, po przybyciu do Polski, w marcu 1948 r., rozpoczął działalność wywiadowczą, organizował siatkę szpiegowską, werbował na terenie Polski agentów polecając im dostarczanie informacji, dokumentów, rysunków i planów o polskim przemyśle, kolejnictwie itp. W szczególności Petrovic usiłował zdobyć informacje o stosunkach ekonomicznych Polski ze Związkiem Radzieckim, Bułgarią i innymi krajami”. Plany maszyn produkowanych przez hutę „Kościuszko”, dane o ilości, jakości i systemie produkcji hutniczej, o eksporcie do ZSRR i krajów demokracji ludowej, dane o produkcji i eksporcie cementu oraz informacje dotyczące życia politycznego przekazywał do ambasady jugosłowiańskiej w Warszawie oraz do jugosłowiańskiego Ministerstwa Komunikacji.

4 listopada 1949 roku przed Wojskowym Sądem Rejonowym w Katowicach rozpoczął się proces Milica P. W książce przytoczone są wyjaśnienia oskarżonego i zeznania świadków. Okazało się, że wspólnikiem Petrovica był m.in. radca ambasady Jugosławii – wysoki oficer UDB, czyli tajnej policji politycznej, a „dyplomaci jugosłowiańscy realizowali szpiegowską politykę faszystowsko-gestapowskiej kliki Tito”.

Gdyby nie te ideologiczne wstawki i propagandowe komentarze, książkę dałoby się czytać, ale przecież to właśnie one były w niej najważniejsze.

PRL-ogizmy: katowickie – huta „Kościuszko”, restauracja „Teatralna” (plac Rynek) i Centrostal (Górnośląski, przedsiębiorstwo powstałe w roku 1945, mające swą siedzibę przy ul. Stalowej na Ligocie, zajmujące się obrotem wyrobami hutniczymi), a także huta „Milowice” w Sosnowcu.