Klub Miłośników Powieści Milicyjnej
LINK Recenzja Agnieszki Kucińskiej
LINK Recenzja Ewy Helleńskiej
Inżynier Adam Wojciechowski po powrocie z pracy nie zastaje w domu swojej żony, Elżbiety; wygląda na to, że kobieta gdzieś na chwilę wyszła, gdyż w kuchni stoi garnek z obranymi ziemniakami.
Muszę przyznać, że dawno mnie żadna książka tak nie zirytowała jak „Zdjęcie z profilu”; po prostu nie lubię, kiedy robi się ze mnie idiotę. I najgorsze jest to, że Jerzy Edigey chyba nigdy wcześniej nie próbował aż do takiego stopnia wyprowadzać czytelników na manowce; nie wplatał też tak jawnie elementów polityki i nie był tak nieznośnie wtórny.
LINK Recenzja Joanny Woronowicz
No cóż, pisarze mają to do siebie, że piszą książki lepsze i gorsze; ich czytelnicy mają z kolei to do siebie, że lubią je klasyfikować. I na takiej właśnie mojej prywatnej, „edigeyowej”, liście „Wycieczka ze Sztokholmu” znalazła się na ostatnim miejscu i wątpię, żeby je opuściła; jest to bowiem książka zła.
Czytaj dalej „Edigey Jerzy – Wycieczka ze Sztokholmu 391/2025”
LINK Recenzja Ewy Helleńskiej
LINK Grzegorza Cieleckiego
LINK Recenzja Wiesława Kota
LINK Recenzja Iwony Mejzy
Maria Jansson, jedna z najbogatszych kobiet w Szwecji, zostaje brutalnie zamordowana w nadmorskim pensjonacie w miejscowości Lomma między Malmö a Lund. Śledztwo obejmuje porucznik Magnus Torg z policji w Lund; pomagają mu notatki przebywającego w pensjonacie na urlopie Bjorna Nileruda, policyjnego lekarza z Uppsali.
Czytaj dalej „Edigey Jerzy – Pensjonat na Strandvägen 356/2025”
LINK Recenzja Anny Lewandowskiej
W zakopiańskiej willi „Carlton” grupa stałych bywalców zażywa uroków październikowego wypoczynku. Wśród gości znajduje się jubiler Mieczysław Dobrozłocki, który przywiózł do willi precjoza o wartości około miliona złotych; ma on na miejscu przygotować kolekcję na wystawę sztuki złotniczej we Florencji.
Czytaj dalej „Edigey Jerzy – Jedna noc w Carltonie 331/2025”
LINK Recenzja Roberta Żebrowskiego
Coraz więcej mięsa w mięsie, a także sześć żon i jeden rower
„Rekiny i szczupaki” były interesującym zaczynem literackim Zenona Borkowskiego. Wydana w roku 1970 w serii z Tukanem książka musiała zostać uznana za udaną, skoro po niej przyszły kolejne tomy reportaży kryminalnych (od kilku kilkunastu tekstów na tytuł) – od „Obrączki Edyty” (1971) po „Hurtowników zbrodni” (1978).
Czytaj dalej „Borkowski Zenon – Rekiny i szczupaki 297/2024”
Narodowa scena dramatyczna przedstawia sztukę: „Wilk na tropie Łosia”
Andrzej Konieczny to przede wszystkim pisarz historyczny (czasami pseudohistoryczny), silnie związany ze Śląskiem, a być może również ze sportem, a szczególnie piłką nożną. Być może, bo niewykluczone, że na portalu „Lubimy czytać” spakowano do jednego worka dwóch różnych pisarzy o tym samym imieniu i nazwisku. Niestety żadnych informacji o tym autorze w internecie nie znalazłem.
Czytaj dalej „Konieczny Andrzej – Modlitwa za konających 96/2024”
LINK Recenzja Grzegorza Cieleckiego
Kontrwywiad Polski Ludowej kontra hitlerowskie szwaby, faszystowskie szkopy i zbrodniarze z SS, SD oraz Gestapo
Jerzego Edigeya przedstawiać nie trzeba, więc robić tego nie będę. Mogę jedynie odpowiedzieć na niepostawione mi do tej pory pytanie: kryminały którego autora bardziej mi się podobają – Edigeya czy Zeydlera-Zborowskiego? Tego pierwszego!
Wypadki o charakterze antyrewolucyjnym wywoływane przez żywioły pogrobowców hitlerowskiego faszyzmu
O autorze książki wcześniej nic nie słyszałem. Poszukując w internecie Teofilów Kowalczyków znalazłem, urodzonego w roku 1910, sierżanta AK o ps. Teofil, walczącego w czasie Powstania Warszawskiego na Śródmieściu, autora książki „Tamtym dniom” wydanej w roku 1945.
LINK Recenzja Grzegorza Cieleckiego
Grube ryby i kilka płotek
Zenon Borkowski to autor kilku kryminałów, wydanych m.in. w „Ewie” i „Labiryncie”. Książka „Rekiny i szczupaki” składa się ze wstępu i pięciu opowiadań, a liczy 139 stron. Cena okładkowa to 12 zł. Narracja prowadzona jest w pierwszej osobie czasu przeszłego.