- Autor: Meissner Janusz
- Tytuł: Niebieskie drogi
- Wydawnictwo: Iskry
- Rok wydania: 1954
- Nakład: 20176
- Recenzent: Robert Żebrowski

Droga do nieba
Kapitan Janusz Gniewomił Meissner (1901-1978) był autorem kilkudziesięciu książek, w tym kilku o tematyce sensacyjnej. Recenzowana pozycja (okładka z lewej) liczy 331 stron, a cena okładkowa to 13,50 zł. Jest to powieść obyczajowa, a wątek sensacyjny pojawia się w niej w końcowej jej części.
Akcja toczy się w różnych miejscach, na przełomie lat 40. i 50.
Piotr Maresz – weteran bitwy o Anglię – znalazł zatrudnienie w Liniach Lotniczych „Lot”, jako pilot samolotów pasażerskich. Jego lotniskiem macierzystym było Okęcie. Stąd latały samoloty do Krakowa, Łodzi, Wrocławia, Poznania, Katowic, Bydgoszczy i Gdańska. Były to radzieckie maszyny Lisunow Li-2, a od roku 1950 – Iljuszyn Ił-12.
W załodze dowodzonej przez Maresza drugim pilotem był Jan Lisak, mechanikiem pokładowym – Józek Cygan, a radiotelegrafistą – Włodek Elmer. Stanowili oni zgrany kolektyw. Któregoś dnia mieli wracać samolotem ze Szczecina przez Poznań do Warszawy. W niedługo po starcie, znany Mareszowi od nienajlepszej strony pasażer – Karol „Lolo” Surowiec razem ze swoim kolegą, uzbrojeni w pistolet, wtargnęli do kabiny pilotów i kazali skierować maszynę do Szwecji. Pilot, udając, że wykonuje to polecenie zawrócił w stronę lotniska w Szczecinie. W pewnym momencie sytuacja na pokładzie stała się bardzo dynamiczna, nerwowa i niebezpieczna. Na ziemi ogłoszono alarm i poderwano jednostki MO i WOP…
Wątek sensacyjny powieści nie jest wcale zły, ale dla mnie stanowczo zbyt krótki. Książka ta stała się podstawą do scenariuszu filmu pt. „Sprawa kapitana Maresza” z roku 1955, w reżyserii Leonarda Buczkowskiego, w którym tytułową rolę zagrał Wieńczysław Gliński, a w roli porywacza Surowca wystąpił Leon Niemczyk.
PRL-ogizmy: warszawskie – restauracja „Picador” (anachronizm?) oraz Centrum Badań Lotniczo-Lekarskich (tzw. Cebula), Komitet Obrońców Pokoju (1949-1989), huta „Pokój” w Katowicach (faktycznie w Rudzie Śląskiej) i samolot CSS-13 (polski samolot produkowany w PZL Mielec i WSK Okęcie, w latach: 1949-1956, w książce w wersji rolniczej – do opylania lasów i upraw).
