OLLE LÖNNAEUS Mówią o nim kolejny Stieg Larsson… tylko, że lepszy. Popularność jego twórczości w Europie rośnie z każdym miesiącem. Znają go już czytelnicy ze Szwecji i z Włoch, wkrótce poznają Ci z Niemiec i Dani. Obecnie debiutuje w Polsce.
Olle Lönnaeus (ur. 1957) przez 20 lat był dziennikarzem gazety Sydsvenska Dagbladet piszącym o sytuacji politycznej w Szwecji, Europie i na Bliskim Wschodzie. Swoje zainteresowania skupiające się wokół problemów społecznych, tj. przemyt ludzi i wyzysk pracowników zza granicy oraz ekstremizmów religijnych, potrafi umiejętnie wpleść w swoje powieści. Jest laureatem wielu szwedzkich nagród, zarówno za prowadzone śledztwa dziennikarskie – nagroda „Guldspaden”, jak i dokonania literackie – nagroda Szwedzkiej Akademii Pisarzy Kryminałów za najlepszą powieść debiutancką pod tytułem Pokuta.
Pokuta
W niewielkiej miejscowości na południu Szwecji dochodzi do brutalnego morderstwa. Ofiarami są Herman i Signe Jönssonowie, starsze małżeństwo, które niedługo przed śmiercią wygrało na loterii sporą sumę pieniędzy. Podejrzenie pada na ich głównych spadkobierców: biologicznego syna Klasa i adoptowanego – Konrada, który na żądanie policji przyjeżdża do miasteczka po 30 latach nieobecności. Powrót Konrada w rodzinne strony przywołuje bolesne wspomnienia, a śledztwo, które rozpoczyna na własną rękę, powoli prowadzi do przerwania zbiorowego milczenia i odkrycia okrutnej prawdy o jego biologicznej matce. Tymczasem w okolicy dochodzi do kolejnej zbrodni… Debiut Olle Lönnaeusa to obowiązkowa lektura dla fanów skandynawskich kryminałów, którzy w opowieści cenią ciekawą narracje zabarwioną odrobiną czarnego humoru.
Budynek leżał na uboczu, zupełnie jakby inne nie chciały mieć z nim nic wspólnego. Szary eternit pociemniał gdzieniegdzie od wilgoci i brudu. Budowla była znacznie mniejsza od tej, którą Konrad zachował w pamięci. Z przodu rosło parę krzaków bzu, a w małym ogródku za budynkiem piętrzyły się dwie jabłonie. Widać też było rozwieszony między nimi brunatny kwiecisty hamak. Na ulicy przed domem stał radiowóz. Wygramoliwszy się z auta, Konrad dostrzegł, że drewnianą szopę, w której Herman i Signe przechowywali kosiarkę i rowery, obwiedziono biało-niebieską taśmą. Ostrożnie zbliżał się do drzwi. – Konrad Jönsson! A więc nadszedł czas powrotu do domu… W pierwszej chwili nie wiedział, skąd dochodził ten głos, zaraz jednak się zorientował, że ktoś siedzi na ogrodowym krześle w cieniu największej jabłoni. – Teraz, kiedy ma być podzielony spadek, co nie?! Nagle przyszła pora, żeby przylecieć tu z wywieszonym językiem, jak jakiś pieprzony sęp. Konrad usłyszał charknięcie, zaraz po nim nieznajomy strzyknął flegmą w stronę różanej rabatki. (…)
Totutotam, NoveKino Praha oraz Hydrozagadka zapraszają na obchody Urodzin Pragi. Przenieście się z nami w czasie, poszlafirujcie się z nami po szemranych praskich zakamarkach. Poznajcie przedwojenne budkarki, apaszów oraz cinkciarzy. Zakładajcie lepsze fernefiksy i w rytm praskiej armonii ruszajcie w bulbez. Rzuć bracie blagie i chodź na Pragie!
Nasz Prezes popełnił też trochę tekstów o kryminałach z Pragą w tle (pierwotnie dla Pulsu Warszawy), warto rzucić okiem na te dzieła w naszych recenzjach - LINK.
Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna im. Marszałka J. Piłsudskiego zaprasza do obejrzenia wystawy „Morderca przychodzi nocą… kryminał i sensacja w zbiorach Książnicy Łódzkiej”, która przybliża historię powieści kryminalnej. Na ekspozycji prezentowane są utwory klasyków gatunku począwszy od Arthura Conana Doyla, Gilberta K. Chestertona, Agathy Christie i jej rywalki Dorothy Sayers, Joe Alexa oraz prekursora amerykańskiego czarnego kryminału Raymonda Chandlera.
Para szwedzkich pisarzy: Maj Sjöwall i Per Wahlöö – którzy znacznie przyczynili się do rozwoju gatunku – przypomina nam powieści kryminalne za lat 60-tych XX wieku. Współczesne kryminały reprezentowane są przez twórczość Henninga Mankella, Borysa Akunina, Aleksandry Marininy, Maxime Chattam, Freda Vargasa, Roberta van Gulik, Michael’a Connelly, Manuela Vázqueza Monatalbána, Marka Krajewskiego, Marcina Świetlickiego, Jerzego Edigey’a i innych. Wystawa przypomina też sylwetki wspaniałych literackich i filmowych detektywów: Kojaka, Monka, Colombo, porucznik Sławomira Borewicza, inspektor Jacques Clouseau i Kurta Wallandera.
Przez lata powieść kryminalna była uważana za gatunek niegodny uwagi czytelników i dobrych pisarzy, przez co spychany był na margines twórczości literackiej. Wielu pisarzy wydawało swe powieści kryminalne pod pseudonimami. Tym niemniej, rozwój gatunku przyczyniał się do coraz większej popularności kryminałów. Dlaczego czytamy kryminały? Żywiołem dobrego kryminału jest zawsze ciekawa historia, zagadka. Kryminał jest rodzajem gry z czytelnikiem, która toczy się według ustalonych reguł i którą czytelnik chętnie podejmuje. Wystawa przygotowana przez Dział Informacji Naukowej, prezentowana będzie do 4 lutego 2011 roku na parterze w holu wystawowym Biblioteki. LINK
"Po dwóch stronach prawa - glina kontra przestępca, czyli rozmowa twórców kryminałów o ich spojrzeniu na gatunek." Spotykają się autorzy kryminałów Jacek Skowroński ( "Był sobie złodziej", "Mucha" ) oraz Piotr Pochuro ("Dziewięć milimetrów do nieba" oraz współautor antologii opowiadań "Ciężar decyzji. Gliniarskie opowiadania") Spotkanie odbędzie się w holu kina "PRAHA"11 lutego o godzinie 18.00, wstęp wolny.
Rzadki to przypadek kiedy autor powieści komentuje recenzję swojej książki na stronie klubowej. Robert Brutter, autor "Spadku na życzenie" skomentował recenzję Norberta - LINK.
