• Autor: Frey Danuta
• Tytuł: Dama ze strusim piórem
• Wydawnictwo: Iskry
• Seria: seria Ewa wzywa 07
• Zeszyt nr 138
• Rok wydania: 1987
• Nakład: 150000
• Recenzent: Iwona Mejza
• Recenzja: 148/2010

Przegrać lub przepić

Wydana w 1987 roku w serii Ewa wzywa  07 "Dama ze strusim piórem" porusza specyficzny temat weryfikacji  środowiska dziennikarskiego w okresie stanu wojennego. Nie rozwodząc się zbytnio na temat  weryfikacji i jej powodów oraz skutków, opowiada o  dwóch dziennikarkach , koleżankach , współpracujących ze sobą od czasu do czasu. Jedna z nich,  Aldona Godlewska ,narratorka opowiadania , po weryfikacji została wyrzucona na bruk i musiała znaleźć inne  formy zarobkowania. Założyła Zespół Porad Społeczno --Prawnych, gdzie objęła funkcję kierownika. Ponieważ jako Zespół nie prowadzili działalności detektywistycznej, funkcje detektywa prywatnego przejęła Ewa Hanke, nadal pracująca dziennikarka, robiąca w kryminałkach. Kobieta uwielbiająca tajemnice i tajemniczość nie zawsze dobrego gatunku z wyglądu przypominająca podstarzałą hippiskę. W tej Ewie mamy dużo różnych tropów , które się krzyżują lub nie. Są wczesne lata osiemdziesiąte, wchodzi kapitał zagraniczny. Ludzie lokują pieniądze w różnych rzeczach, czasami też w dziełach sztuki , często  niepewnego pochodzenia lub kradzionych. Nadal funkcjonują tajne kasyna gry , które prowadzą przedstawiciele pseudo arystokracji. Wszędzie wirują bardzo duże pieniądze. Ogromnym powodzeniem  u publiczności cieszą się  kluby nocne z  obowiązkowym striptizem. Gwiazdą tychże jest niejaka striptizerka Mariola , kobieta , która była pierwszym stopniem ciekawości. Na tym tle Zespół Porad Społeczno Prawnych jawi się jako miejsce bardzo zwyczajne i przeciętne .Przez przypadek i z powodu zlecenia usługi detektywistycznej , / śledzenia niewiernego męża/ której podejmuje się Ewa Hanke Zespół staje się  mimowolnym uczestnikiem kilku tragicznych zdarzeń z morderstwem w roli głównej. Mówi się, że ciekawość to pierwszy stopień do piekła i  na przykładzie tej właśnie Ewy widzimy , że czasami lepiej tej ciekawości nie zaspakajać bo może to skończyć się tragicznie. Właściwie główną bohaterką jest tytułowa Dama w kapeluszu ze strusim piórem a właściwie osiemnastowieczny, miniaturowy, malowany na kości słoniowej portret tej pięknej  kobiety. To ten portret, ozdoba wystawy miniatury francuskiej , przez przypadek ,zbieg okoliczności , sprawia , że ludzie zaczynają tracić rozum  i postępują irracjonalnie. Na pytanie : dlaczego? , odpowiedź jest prosta- dla pieniędzy. Niejeden zapragnął zdobyć więcej niż mu się należało i niejeden przekroczył barierę przyzwoitości . Moim zdaniem za dużo jak na jedną tak szczupłą Ewę. Za dużo tropów, za dużo niewiadomych i zbiegów okoliczności ale są  też niemałe zalety. Pod wieloma względami jest ona skrótowym z racji objętości zeszytu , tylko 45 stron, obrazem rozrywek podziemnych charakterystycznych dla czasów  PRLu , że zacytuję fragment: ....skoro już o tym mówimy , nie bardzo rozumiem , dlaczego obywatelowi PRL  , którego na to stać , nie wolno grać w ruletkę . Za to wolno mu całą forsę przepić albo przegrać  co tydzień w Toto -- Lotka?...Odpowiedz  na to pytanie niestety nie padła .