|
Anna Kłodzińska - Czy Pan pamięta inżynierze 2 |
|
"Nie zawsze potrafimy uzasadnić co nas prowadzi właśnie w tym a nie innym kierunku" |
|
Anna Kłodzińska - Czy Pan pamięta inżynierze 3 |
|
"Skórzaną kurtkę musisz mieć! Nie mogę już patrzeć na twój ortalionowy łach" |
|
Anna Kłodzińska - Czy Pan pamięta inżynierze 4 |
|
"Istnieją tylko trzy przyczyny zabójstw. (...) Pieniądze, baba i zemsta." |
|
Anna Kłodzińska - Dwa włosy blond 1 |
|
"Bardzo ładna - stwierdził z niechęcią. Bardzo lubił ładne kobiety, ale nie w czasie śledztwa". |
|
Anna Kłodzińska - Dwa włosy blond 2 |
|
"No cóż...był okres, kiedy kobietom imponowały wstążeczki na mundurze. Przyszedł okres, kiedy imponuje mercedes i komisowy garnitur" |
|
Anna Kłodzińska - Dwa włosy blond 3 |
|
"Jeszcze co nieco, jak mawiał Kubuś Puchatek. – Co to za facet?" – pyta Szczęsnego rozmawiający z nim milicjant. Był zły. Można przecież było się domyślić, że nie ma w Polsce człowieka, który by się nazywał Kubuś Puchatek" |
|
Anna Kłodzińska - Grzęzawisko |
|
"- To straszny człowiek - szepnął. - U niego pieniądz najważniejszy. Panie, ile oni tu lasu wycięli! Ile pięknych drzew poszło pod topór. Pola golfowe, korty, baseny... I wszystko dla tych kilkunastu dyrektorów. A w Gniewczycach ludzie po piętnaście lat czekają na mieszkania. W ruderach się takich gnieżdżą, z grzybem, ze zbutwiałą podłogą, tynk im na głowy leci, nie ma pieniędzy na remonty. Panie, toż to wielka krzywda społeczna! Żeby kilku miało tak wiele? [...] Szczęsny zagryzł wargi w bezsilnym gniewie. I on tak się pytał, ale nie dostał jeszcze od nikogo odpowiedzi, cóż więc mógł rzec temu prostemu człowiekowi, który mówił to, co go dręczyło i napełniało goryczą."- Kiedy przyjdzie ten czas? - rzucił major gniewnie. - Czas rozliczeń i sprawiedliwości społecznej?- Nie wiem. Ale jestem niepoprawnym optymistą. Więc może jeszcze w tym roku?" |
|
Anna Kłodzińska - Jedwabny krawat |
|
"Szczęsny rzucił okiem dookoła, zobaczył ogromnie dużo lalek, co go trochę zirytowało. Nigdy nie miał z tym do czynienia" |
|
Anna Kłodzińska - Potem przychodzi ktoś inny 1 |
|
"Na scenie las-nie-las, pełen cieni i przelatujących co chwila czerwonych świateł. Gdzieś z góry (...) schodzili partyzanci, błyskały lufy karabinów, śpiew brzmiał coraz donośniej: Dziś do ciebie przyjść nie mogę, Zaraz pójdę w nocy mrok ..." |
|
Anna Kłodzińska - Potem przychodzi ktoś inny 2 |
|
"Przepraszam, czy Szczęsny to pańskie imię czy nazwisko? Jeżeli wolno.." - Wolno – roześmiał się kapitan. – Tak się śmiesznie złożyło, że mam takie samo imię i nazwisko. Moi rodzie mieli, widać, poczucie humoru" |
|
Anna Kłodzińska - Potem przychodzi ktoś inny 3 |
|
"Położył na biurku książkę, z którą przyszedł, otworzył na którejś stronie i zacytował, szybko i trochę niewyraźnie, bo nie przywykł przyznawać się do tego, co najbardziej w nim nurtowało" (o książce Barwy Walki - M. Moczara) |
|
Anna Kłodzińska - Potem przychodzi ktoś inny 4 |
|
"Po stawie pływał samotny łabądź, właściwie było to tylko pół łabędzia, to gorsze, widać szukał czegoś na dnie" |
|
Anna Kłodzińska - Śledztwo prowadzi porucznik Szczęsny 1 |
|
"Każdy dzień, każda godzina, którą podejrzany, a może niewinny człowiek przebywa w areszcie, obciąża jego milicyjne sumienie" |
|
Anna Kłodzińska - Śledztwo prowadzi porucznik Szczęsny 2 |
|
"Weszła Drewniakówna Drobna, prawie filigranowa, o jasnych włosach i oczach dziecka, robiła wrażenie porcelanowej laleczki, a nie robotnicy przy tokarce" |
|
Anna Kłodzińska - Śledztwo prowadzi porucznik Szczęsny 3 |
|
"Dziwna troskliwość jak na człowieka, który wali oficera milicji boczkiem po głowie" |
|
Anna Kłodzińska - Śledztwo prowadzi porucznik Szczęsny 4 |
|
"Czy zbrodni nie mogła dokonać Marta Saćko, kobieta ponura jak noc i silna jak mężczyzna" |
|
Anna Kłodzińska - Śledztwo prowadzi porucznik Szczęsny 5 |
|
- Jezus Maria! - powiedział sekretarz, który miał stare nawyki [...]. |
|
Anna Kłodzińska - Srebrzysta śmierć 1 |
|
"Nie, to nasz dyrektor. On tak codziennie, rano i przed południem. Objeżdża biuro. – Ale ten hałas...na czym on jeździ? - Na wrotkach, żeby prędzej. W ten sposób zyskuje 26 i pół minuty dziennie." |
|
Anna Kłodzińska - Srebrzysta śmierć 2 |
|
"Deszcz to wróg milicjanta. Zmywa wszelkie ślady niczym sprzymierzeniec mordercy. Należałoby właściwie oddać deszcz pod sąd." |
|
Anna Kłodzińska - Srebrzysta śmierć 3 |
|
"W granatowym berecie i żółtym szaliku w drobną kratę w rękoma w kieszeniach ciemnego płaszcza, szczupły, niewysoki, o typowo warszawskim, trochę cwaniackim spojrzeniu czarnych oczu wyglądał raczej na studenta, niż na doświadczonego wygę Milicji Obywatelskiej". |
|
Anna Kłodzińska - Taniec szkieletów |
|
"Pod sześćdziesiątym trzecim, Zofia i Jolanta Kackie, siostry. Pierwsza siedziała cztery lata za manko w sklepie, nie pracuje, zarabia jeżeli znajdzie amatora na swoje stare kości. Druga to jeszcze lepszy numer. Zdemolowała kiedyś pół lokalu, pobiła milicjanta i w pijanym widzie rozniosła nam radiowóz. No, nie dosłowne, ale co zdążyła to potłukła i podarła. Obie wyglądają jak czarownice." |
|
"Przeszedł do wytłaczarki ślimakowej, porozmawiał z robotnikami. Grube nitki polistyrenu wyłaziły z kolumny polimeryzacyjnej jak olbrzymi makaron i wędrowały pod zimny natrysk." |
|
"W pokoju zapanowała cisza. Oficerowie patrzyli na Biegańskiego, a on pod tymi spojrzeniami kulił się w krześle jak pod uderzeniem pałek." |
|
Anna Kłodzińska - Za progiem mroku 1 |
|
"Morwa czekał na swoją dziewczynę. Aktualnie była to nieduża, pulchna blondynka z niebieskimi oczami, podobna do tej, jaką kiedyś widział na pudełku czekoladek, kiedy jeszcze czekoladki można było bez trudu kupić w sklepach." |
|
Anna Kłodzińska - Za progiem mroku 2 |
|
"Jak to o nim powiedział Żarewicz? "Moralnie zużyta rura." |
|
|